Chapter Title : ജീവിതം യാഥാർത്യമാകുമ്പോൾ 2 [Arun]

പഴയതുപോലെ സീന്നൊന്നും കാണിച്ചു തരാറില്ലേ ?എന്ന് സാജൻ ചോദിച്ചു

ഇല്ലടാ, ഞാൻ കാണാനായി ഒത്തിരി കൊതിച്ചു നടക്കുകയാ,
പക്ഷേ അമ്മ എന്താന്നറിയില്ലാ, പഴയ ആളേ അല്ലാ,
പപ്പയുടെ മരണത്തോടെ അമ്മയ്ക്ക് നല്ല മാറ്റം ഉണ്ട്.
എപ്പോഴും മുറിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കും,
എന്നെ കാണുമ്പോൾ മാത്രമാ സംസാരിക്കുക പോലും ചെയ്യുന്നത്,
അതും എൻ്റെ സമാധാനത്തിന് വേണ്ടിയാണന്ന് എനിക്കറിയാം,

ഇത് കേട്ട് സാജൻ പറഞ്ഞു,
ഞാനിപ്പോൾ മുകിലേയ്ക്ക് കയറി വരുന്ന വഴി നിൻ്റെമ്മയെ കണ്ടിരുന്നു'
എന്തിനാടാ അമ്മയുടെ സീൻ കാണുന്നത് ?,
സീനൊന്നും കാണിക്കാതെ തന്നെ നിൻ്റെ അമ്മ എന്ത് ഭംഗിയാടാ,
എന്തൊരു സ്ട്രക്ച്ചർ,
അത് കണ്ടാൽ മാത്രം മതിയല്ലോ ഒരു വാണം വിടാൻ,
നീ സ്ഥിരം കാണുന്നതു കൊണ്ടാവും നിനക്കൊന്നും തോന്നാത്തത് അല്ലേടാ ജാക്കേ...... ?'

ഉം.

ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ നീ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്,

ഇല്ലടാ ജാക്കേ....., നീ ധൈര്യമായി പറ.

ഞാനിപ്പോൾ അമ്മയുടെ സീൻ കാണാൻ ഒത്തിരി കൊതിക്കുന്നുണ്ട്,
അതിന് വേണ്ടി ഞാൻ പല ശ്രമങ്ങളും നടത്തുന്നുമുണ്ട്, എന്നാൽ എല്ലാ ശ്രമവും പരാജയപ്പെട്ടു പോകുന്നു,
പിന്നെ അമ്മ അറിഞ്ഞാലോ എന്ന പേടിയും,

നീ സമാധാനമായി ഇരിക്ക് ജാക്കേ..... / നിൻ്റെ അഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ നടക്കും,
നിൻ്റെ അമ്മയുടെ മനസിൽ പപ്പയുടെ ഓർമ്മകളാണ്,
അതിന് നീ ചെയ്യേണ്ടത് അമ്മയെ പുറത്തേയ്ക്കൊക്കെ ഒന്നു കൊണ്ടു പോകണം ,
പറ്റുമെങ്കിൽ ഒരു ടൂറൊക്കെ പോകാൻ നോക്കൂ....., അതാകുമ്പോൾ വീട് വിട്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ നിൻ്റെ അമ്മ പഴയ അമ്മയാവും.

ഇതു കേട്ടപ്പോൾ ജാക്കിനും ഇതൊരു നല്ല ഐഡിയായിട്ടാണ് തോന്നിയത്,
പിറ്റേന്നു മുതൽ ജാക്ക് അതിനുള്ള കരുക്കൾ നീക്കി തുടങ്ങി,

ഉച്ചകഴിഞ്ഞതും ജാക്ക് പറഞ്ഞു,
അമ്മേ നമുക്കൊന്ന് പുറത്തു പോയാലോ ?,

വേണ്ടാ..... ഞാൻ വരുന്നില്ല, നീ പോയേച്ചും വാ,
കൂട്ടിന് വേണേൽ സാജനേം വിളിച്ചോ.....,

എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്,
അമ്മയ്ക്ക് പകരം എങ്ങനാ സാജൻ ആവുന്നത് ?'

അമ്മ വന്നാൽ മതി,

അല്ലങ്കിൽ തന്നെ അമ്മ ഇപ്പോൾ എത്ര വർഷമായി പുറത്തൊക്കെ ഇറങ്ങിയിട്ട്,
ഇന്നു നമ്മൾ എന്തായാലും പുറത്ത് പോകുന്നു.
എനിക്ക് കുറച്ച് ഡ്രസ്സ് എടുക്കുകയും