Chapter Title : ജീവിതമൊരു പൂന്തോണി

ആളുകൾ വന്നാൽ ഇതെല്ലാം ഇനി നിയാ എടുക്കേണ്ടത് അയാൾ തന്നെ എന്റെ സാരി അഴിച്ചു സാരി അയാൾ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കടയുടെ ഉള്ളില്നിന്നും അടുത്ത കടയിലേക്ക് പോകാൻ ഒരു വഴിയുണ്ട് അതിലൂടെ ഞങ്ങൾ അടുത്ത കടയിലേക്ക് കടന്നു ആ കട ആരുംതന്നെ വടെക്കെടുക്കാത്തതുകൊണ്ട്

കാലി യായി കിട ക്കുകയായിരുന്നു അകെ ഈ രണ്ടു കട മാത്രമാണ് ഇവിടെ ഉള്ളത് ഇവിടെ അടുത് വീടുകൾ ഒന്നും ഇല്ല ഈസ്ഥലം ഒരുകൃഷിക്കാരന്റെ സ്ഥലമാണ് അയാൾ അയാളുടെ ട്ടാകറ്റർ കയറ്റി നിർത്താൻ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു ഷെഡ്ഡ് ആയിരിന്നു ഇത് ഇവിടെ നിന്നും വയലിലേക്ക് അടുത്തയത് കൊണ്ടാണ് ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കിയത് അയാളുടെ മകൻ ദുബായിൽ പോയി കുറെ പൈസയുണ്ടാക്കിയപ്പോൾ അയാൾ കൃഷി നിർത്തി കൃഷിസ്ഥലം ഇപ്പോൾ പാട്ടത്തിനു കൃഷി ചെയ്യാൻ കൊടുത്തിരിക്കുകയാണ് അയാളുടെ വയലിൽ

പണിയിടുത്തിരുന്നവർക് പാട്ടത്തിനുകൊടുത്തത് അയാളുടെ റ്റാക്റ്റർ വിറ്റു അപ്പോൾ ഈഷെഡ് അയാൾ രണ്ടു ഷട്ടർ ആക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു അതിൽ ഒരു ഷട്ടർ രാഘവേട്ടൻ തയ്യൽകെ കടക്കു വാടകക്ക് എടുക്കുകയായിരുന്നു ഇങ്ങോട്ട് ആരും തന്നേ വരുകയില്ല ആരെങ്കിലും വരുകയാണെങ്കിൽ തന്നെ ടെയ്‌ലർ കടയിലേക്ക് മാത്രമാണ് ഞാൻ അയാളുടെ കൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു അയാൾ അടിപ്പാവാട അളെവെടുക്കുന്നതുപോലെത എന്റെ അവിടിവിടെ പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി ഞാൻ ഷഡ്ഢി ഇട്ട്രുന്നില്ല അയാൾ അടിപാവാടയുടെ മുകളിൽ കൂടി എന്റെ കുണ്ടി പിടിച്ചു ഞെക്കാൻ തുടങ്ങി അയാൾ വിറക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു അയാൾ വന്ന് എന്നോടുപറഞ്ഞു നീ എന്നോട് സഹകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഈ തുന്നൽക്കട നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ന്നാടെത്താം കിട്ടുന്ന പൈസ 50/50 എന്തുപറയുന്നു എനിക്കാണെങ്കിൽ ഭാര്യയും കുട്ടികളും ഇല്ല