Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് 11 [ദുഷ്യന്തൻ]

എവിടെ?? ”
യാതൊരു ഭാവ മാറ്റവും കൂടാതെ ഞാൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.

“ അകത്ത് പാത്രം എന്തോ കഴുകുന്നു. ഞങ്ങളെ അങ്ങോട്ട് കേറ്റിയില്ല. ”
ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അമ്മ മറുപടി തന്നു.

പെട്ടെന്ന് ചേട്ടൻ രാധമ്മേയും കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു.

“ എന്തോന്നടാ.. വലിക്കാതെ.. കൈ വേദനയെടുക്കുന്നു.”
ചേട്ടൻ്റെ പിന്നാലെ ചേട്ടനെ വഴക്കും പറഞ്ഞ് രാധാമ്മയും നടന്ന് ഞങ്ങൾടെ അടുത്തെത്തി.

“ എന്തോന്നാ അനിതെ.. ഇവനിതെന്തോ പറ്റി??. ”
ചേട്ടൻ്റെ ചെയ്തിയിൽ സംശയത്തോടെ രാധാമ്മാ അമ്മയോട് തിരക്കി.
അമ്മ അറയില്ലെന്ന മട്ടിൽ കൈ മലർത്തി കാട്ടി.

ചേട്ടൻ എന്താ പറയാൻ പോകുന്നതെന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ നിന്ന് വലഞ്ഞു. അവിടെ വാതിൽ പടിയിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നു മിസ്സ്. എന്നെ കണ്ടപ്പോ മുഖത്ത് ഒരു നൂറ് വോൾട്ടിൻ്റെ പുഞ്ചിരിയും. അത്രയും നേരം ഞാൻ തിന്ന തീയെല്ലാം ഇപ്പൊ ഉള്ളിനെ വല്ലാതെ തണുപ്പിക്കുന്നു. ഞാൻ തിരിച്ചും ഓൺ ചിരിച്ചിട്ട് മറ്റാരും കാണാതേ കൈകൊണ്ട് അവളോട് അകത്തേക്ക് പോകാൻ കാണിച്ചു.
മിസ്സ് ഒന്ന് സംശയിച്ചെങ്കിലും എൻ്റെ മുഖത്തെ വിളർച്ച കണ്ടിട്ടാവണം ഉടനെ അവിടെനിന്നും പോയി.

“ നിങ്ങളിത് എന്തോ ഭാവിച്ചോണ്ടാ.. ?? .ആ പെണ്ണിനോട് പോയി കല്യണകാര്യം പറയാൻ പോയത്.”

“ അതിനിപ്പോ എന്താ.. നിൻ്റെ കാര്യം സംസാരിക്കാൻ ഞാനല്ലേ ഒള്ളു??”

“ അതിന് ഞാൻ കൂടെ സമ്മതിക്കണ്ടെ?? എന്നോട് ഒന്ന് ചോദിക്കുവ പോലും ചെയ്യണ്ടാണോ ഓരോന്ന് കാണിച്ച് കൂട്ടുന്നത്. ”

“ നിന്നോട് ഞാൻ ചോദിച്ചതല്ലേ?? അപ്പോ നീ എന്തുവാ പറഞ്ഞത്.. എൻ്റെ ഇഷ്ടത്തിന് എന്താണെന്ന് വെച്ചാ ആയിക്കോന്ന്. ”

“ അത്.. ഞാൻ ഒരു തമാശക്കാണെന്നല്ലേ വിചാരിച്ചത്. പിന്നെ അത് ഞാൻ എന്തോ ”

ഒരു വിളറിയ മുഖത്തോടെ ചേട്ടൻ എന്നെ നോക്കി. നോക്കി പല്ലിറുമാനല്ലാതെ എനിക്കൊന്നും കഴിഞ്ഞില്ല.

“ നീ പോയിട്ട് ഇപ്പൊ എത്ര നാളായി. ഈ മൂന്ന് കൊല്ലമായിട്ട് ഞാൻ ഒറ്റക്കാ ഈ വീട്ടിൽ. മാസാ മാസം കാശയച്ച് തരുന്നുണ്ട്. വല്ലപ്പോഴും വിളിച്ചാ വിളിച്ചു. ഇതയും നാളായിട്ട് ഒരു ലീവിന് പോലും നീ വന്നിട്ടുണ്ടോ..??”