Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് 5 [ദുഷ്യന്തൻ]

ഞാൻ ഒരിക്കലും തെറ്റായി കാണില്ല. ഞാൻ മിസ്സിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. എന്തോ, എൻ്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീര് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. മിസ്സിനോട് ഇഷ്ടം പല മടങ്ങ് കൂടി വന്നു. മിസ്സ്: എൻ്റെ ചെക്കൻ കരയുവാണോ? ശ്ശേ മോശം. മിസ്സ് എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. മനസ്സിൻ്റെ സങ്കടം മിസ്സിൻ്റെ തോളിൽ മുഖം അമർത്തി കരഞ്ഞു തീർത്തു . ഞാൻ: sorry മിസ്സെ .. മിസ്സ്: നീ അത് വിട്. പിന്നെ ഇനി എന്നെ മിസ്സ് എന്ന് വിളിക്കേണ്ട. എന്നെ ജെസ്സി എന്ന് വിളിച്ച മതി . ഞാൻ: അയ്യോ. മുതിർന്നവരെ പേരുവിളിക്കരുതെന്നാ. മിസ്സ് ഇത് കേട്ട് ചിരിച്ചു. എൻ്റെ മനസ്സിനെ അത് ശെരിക്കും തണുപ്പിച്ചു. ഞാൻ ബെഡ്ഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് എൻ്റെ ഡ്രസ്സ് എടുത്ത് ധരിച്ചു. മിസ്സ് ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി മുഖമോക്കെ കഴുകി വന്നു. ഞാൻ മിസ്സിൽ നിന്നും അൽപ്പം അകന്ന് കിടന്നു. മിസ്സ്: ഡാ.. ഇങ് അടുത്ത് വാ. നിൻ്റെ ആഗ്രഹമല്ലയിരുന്നോ, എൻ്റെ മാറിൽ ചേർന്ന് കിടക്കണമെന്ന്. ഞാൻ പതിയെ മിസ്സിനോട് ചേർന്ന് കിടന്ന് മുഖം മിസ്സിൻ്റെ മുലകൾക്കിടയിലേക്ക് തിരുകി. അന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ മിസ്സിൻ്റെ മാറിലെ ചൂടേറ്റ് ഞാൻ കിടന്നു. മനസ്സിൻ്റെ സംതൃപ്തി ഉറക്കത്തിലും ഒരുപാട് നല്ല സ്വപ്നങ്ങളായ് മിന്നി മറഞ്ഞു. *****************************************

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അൽപ്പം താമസിച്ചാണ് എഴുന്നേറ്റത്. എന്നത്തേയും പോലെ അമ്മേ.. എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ടാണ് എഴുന്നേറ്റത്. സാധാരണ ഗതിയിൽ എൻ്റെ വിളിക്ക് പിന്നാലെ ഒരു മറുവിളിയും തന്ന് അൽപ്പ നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ അമ്മ ബെഡ് കോഫിയുമായി വരുന്നതാണ്. ഇന്ന് അത് ഉണ്ടായില്ല. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സ്വബോധം വന്നത്. ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യങ്ങൽ ഒരു ചെറിയ കുളിരോടെ ഞാൻ ഓർത്തെടുത്തു. ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും മിസ്സിൻ്റെ ശബ്ദം എന്നെ മടക്കി. മിസ്സ്: good morning.ഇന്നാ നിൻ്റെ ബെഡ്കോഫി!.. ഞാൻ: good morning . മിസ്സ്: നിൻ്റെ അമ്മ വിളിച്ചിരുന്നു. നിനക്ക് രാവിലെ കോഫി ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കണം എന്ന് പറയാൻ. പാവം. ..നിന്നോട് എന്ത് സ്നേഹമാ..പുണ്യം ചെയ്യണം. ഞാൻ: എല്ലാ അമ്മമാർക്കും മക്കളോട് സ്നേഹം തന്നാ. അതിന് ഇപ്പൊ പുണ്യം ചെയ്യണം എന്നൊന്നുമില്ല. മിസ്സ്: എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ഞാൻ: " കാക്കകും തൻ കുഞ്ഞ് പൊൻ കുഞ്ഞ്." അത്രതന്നെ. മിസ്സ്: എന്നിട്ട് എൻ്റെ അമ്മ എന്നെ ഇട്ടിട്ട് പോയില്ലേ. ഞാൻ അവരുടെ മോളല്ലായിരുന്നോ.? എനിക്ക് മിസ്സിൻ്റെ മനസ്സ് വായിച്ചെടുക്കാം. അത് വല്ലാതെ വിങ്ങുന്നു.

ഞാൻ: മൈര്.