Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് 6 [ദുഷ്യന്തൻ]

ഞാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എനിക്ക് കൺട്രോൾ ഇല്ലെന്നല്ലെ പറയുന്നത്.... "അല്ല മിസ്സിന് ഇതുപോലെ ' നഷ്ട പ്രണയം ' ഒന്നുമില്ലേ" മിസ്സ് : എനിക്കങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല. രണ്ട് മൂന്ന് പേര് വന്ന ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. But എൻ്റെ ലക്ഷ്യം നന്നായിട്ട് പഠിച്ച് ഒരു നിലക്ക് എത്തണം എന്നായിരുന്നകൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്നും വേണ്ടാന്ന് വെച്ചു. ഒരു ജോലിയൊക്കെ കിട്ടിയിട്ട് നോക്കാമെന്ന് കരുതി. അപ്പോഴല്ലേ ഒരു സാധനം വന്ന തലേക്കേറിയത്... ഞാൻ : അപ്പോ മിസ്സിൻ്റെ ആദ്യത്തെ കാമുകൻ ഞാനാല്ലെ..ഹൊ അതിനും വേണം ഒരു ഭാഗ്യം. ...അപ്പോ ഈ ' സാധനം ' എന്ന് അഭിസംബോധനം ചെയ്തത് ഈ എന്നെയാണോ.? മിസ്സ്: വേറേയാരാ..നിന്നെത്തന്നെ..ഹി ഹി ഹി ഞാൻ: ദാണ്ടെ. പഠിപ്പിക്കുന്ന മിസ്സ് ആയി പോയി , അല്ലാരുന്നെ ഇതിനുള്ളത് ഞാൻ തന്നേനെ.. മിസ്സ്: ഓ..പിന്നെ. ഒരു മിസ്സിനോട് ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളാണല്ലോ മോൻ എന്നോട് ചെയ്യുന്നത്. ഒന്ന് പോടാ ചെക്കാ..

അതിന് മുൻപിൽ ഞാൻ പതറി. തിരിച്ച് എയ്യാൻ അസ്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടും വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു. ഒന്നില്ലെങ്കിലും എൻ്റെ മിസ്സല്ലെ. അൽപ്പം താണ് കൊടുക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

സംസാരിച്ചിരുന്നു സമയം വളരെ വേഗത്തിൽ കടന്ന് പോയി. അമ്മയെ വിളിക്കാൻ ഫോൺ എടുത്തപ്പോഴാണ് സമയം എട്ട് ആയി എന്ന് അറിയുന്നത്. അമ്മയും രാധാമ്മയും എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് നാളെ തിരിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു. മിസ്സിനും എനിക്കും ഇനി ഈ ഒരു രാത്രിയും ഒരു പകലും കൂടി മാത്രം സമയം. ചെറുതായിട്ട് നിരാശ തോന്നി. മിസ്സിൻ്റെ മുഖത്തും അത് കാണാനുണ്ട്.അൽപം നേരം ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഞാൻ: മിസ്സേ... മിസ്സ് : എന്താ.. ഞാൻ: നാളെ സോന വരുമോ..? മിസ്സ്: അറിയില്ല, വന്നാൽ സ്പെഷ്യൽ ആയിട്ട് എന്തെങ്കിലും ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കണ്ടേ. ഞാൻ: അവള വരല്ലേ എന്ന ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്.. എപ്പോഴാ മിസ്സ് അവൾക് എന്ത് പുഴുങ്ങി കൊടുക്കണം എന്ന് .. മിസ്സ്: ആദീ... എനിക്ക് നിൻ്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാകും. നിനക്ക് അവളെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ പേടിയായിട്ടല്ലെ?..ഹ ഹ ഹ ഞാൻ ; എനിക്കെന്തിനാ പേടി.? മിസ്സ്: മോനേ.. അവൾടെ കാര്യം എല്ലാം നീ തന്നല്ലെ എന്നോട് പറഞ്ഞത്. അപ്പോ എന്നോട് എന്തിനാ ആക്ടിംഗ്.? അവൾടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ നീ വീണുപോകും എന്നുള്ള പേടിയല്ലെ നിനക്ക്. ഞാൻ: ദേ ജെസ്സീ.. അനാവശ്യം പറയല്ലേ.. എനിക്ക് തീരെ സുഖിക്കുന്നില്ല കേട്ടോ. മിസ്സ്: നിനക്ക് പേടി തന്നാ