ജെസ്സി മിസ്സ് 8 [ദുഷ്യന്തൻ]

മുഖത്തെ ഞെട്ടലോക്കെ മാറിയിട്ട് ഇപ്പൊ ഒരു ചിരി മുഖത്ത് കാട്ടികൊണ്ട് കണ്ണൻ ചേട്ടന് ചായ നീട്ടി.

കണ്ണൻ: ചായയോ. ? സത്യത്തിൽ ഞാൻ ചായ കുടിക്കാറില്ല. പിന്നെ ഈ സമയത്ത് തീരെ ഇല്ല.

ഞാൻ: അതെന്ത്..... പുതിയ ശീലം ഒക്കെ ആയി അല്ലെ. എന്തായാലും ഇപ്പൊ ഇത് കുടിക്ക് അല്ലേൽ മിസ്സിനു വിഷമം ആകും.

കണ്ണൻചേട്ടൻ എന്നെയും മിസ്സിനെയും ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ചായ എടുത്തു. ഒന്ന് ചുണ്ടോട് ചേർത്ത് കുടിച്ചിട്ട് താക്കോലിൻ്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു.
മിസ്സ് കെട്ട ഉടനെ ഒന്ന് തലയാട്ടിയിട്ട് റൂമിലേക്ക് പോയി.

കണ്ണൻ: എൻ്റെ മോനേ.. ഇതാണോ ടാ നിൻ്റെ മിസ്സ്.. എന്ത് ഫിഗർ ആടാ.

ഞാൻ: ദേ... തൻ്റെ ഈ സ്വഭാവം ഇങ്ങോട്ട് മാത്രം വേണ്ട. ഇതേ എന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ടീച്ചർ ആണ്. അത്കൊണ്ട് ദയവ് ചെയ്ത് അലമ്പാക്കല്ലെ..

കണ്ണൻ: ടാ ആദി.. നീ വല്യ പുണ്യാളൻ ആവല്ലേ. കൊറച്ച് നാള് നിന്നെ കണ്ടില്ലെന്ന് വെച്ച് നിൻ്റെ കൊഴിത്തരം ഒന്നും ഞാൻ അങ്ങോട്ട് മറന്നെന്ന് കരുതണ്ട. നീ എന്നെക്കാൾ വല്യ ഉടായിപ്പാണെന്ന് എനിക്കും അറിയാം നിനക്കും അറിയാം.

ഞാൻ: ആയിക്കോട്ടെ.. പക്ഷേ മിസ്സിനേ വിട്ടേക്ക്. ഇത് എൻ്റെ അപേക്ഷയാണ്.. പ്ലീസ്..

പിനെയും ഒരുപാട് കര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. പലപ്പോഴും ജെസ്സി ഒരു സംസാര വിഷയമായി. അപ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ നല്ലപ്പിള്ള ചമഞ്ഞ് നിന്നതല്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ ചേട്ടന് എന്തൊക്കെയോ സംശയമൊണ്ട്. തികച്ചും സ്വഭാവികം. തൻ്റെ ശിഷ്യനിൽ പൂർണ വിശ്വാസമുള്ള ഗുരുവാണ് ചേട്ടൻ.

കണ്ണൻ: ഇപ്പൊ എനിക്ക് സമയമില്ല .
ഞാൻ നാളെ നിന്നെ ഒന്ന് കാണുന്നുണ്ട്.. കേട്ടോടാ

അൽപ്പം കടുപ്പിച്ചാണ് കണ്ണൻ ചേട്ടൻ അത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും എനിക്ക് പേടി തോന്നിയില്ല. കാരണം എൻ്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഫ്രണ്ട് ഇങ്ങേരാണ്.

ഉടനെ മിസ്സ് വന്ന് താക്കോൽ കൊടുത്തു. അതും വാങ്ങി എന്നെയും മിസിനെയും മാറി മാറി നോക്കിയിട്ട് ഒന്നുകൂടി എന്നെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ച് നോക്കി ചേട്ടൻ പോയി.

മിസ്സ് ഡോർ കുറ്റിയിട്ട് സോഫയിൽ പോയിയിരുന്നു.

മിസ്സ്: ശെരിക്കും ഞാൻ ആദ്യം പേടിച്ച് പോയി.

ഞാൻ: എന്തിനാ.. ഓ. മിസ്സിന് കണ്ണൻചേട്ടനെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലേ..

മിസ്സ്: രാധാമ്മ ഫോട്ടോ കാണിച്ച് തന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അതിൽ ഇതിനെ കാളും ചെറുപ്പമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ ഇത്രക്ക് താടിയും മീശയും ഇല്ലാരുന്നു.

ഞാൻ: ഹൂം ശെരിയാ.. കുറച്ച് മാറ്റം ഒക്കെയുണ്ട്. പക്ഷേ എനിക്ക് കണ്ടപ്പെടെ മനസ്സിലായി.

മിസ്സ്: നിങ്ങള് തമ്മില് നല്ല പരിചയം ഒണ്ടോ.

ഞാൻ: ഒണ്ടോന്നോ? പണ്ട് ഞാൻ ചെട്ടൻ്റെ അടുത്തൂന്നു മാറില്ലായിരുന്നു. ഇവിടുത്തെ പഴയ ഡോൺ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ കര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ട് പോയപ്പോ രാധാമ്മ നിർബന്ധിച്ച് എൻ്റെ അച്ഛൻ കൊണ്ട് പോയതാ ദുബായിക്ക്.

മിസ്സ്: എന്താരുന്ന് പ്രശ്നം?

എൻ്റെ ഓർമ്മകൾ കുറച്ച് വർഷങ്ങൾ പിന്നോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു. കൊറച്ച് വ്വലിയ കഥയാ.. ഞാൻ ഒന്ന് ചുരുക്കി അടിക്കാം..
..................
ഓർമ്മ വെച്ച നാൾ തൊട്ട് എനിക് കണ്ണൻ ചേട്ടനെ അറിയാം. എന്നെക്കാളും ഒരു 7 വയസ്സ് മൂത്തതാ. പഠിക്കാൻ അത്ര