Chapter Title : ജെസ്സി മിസ്സ് [ദുഷ്യന്തൻ]

അത്, ഞാൻ വളർന്നതൊക്കെ പള്ളി വക ഓർഫനേജിൽ ആണ്. ആകെയുള്ളത് എന്നെ വളർത്തിയ സിസ്റ്റ്റർമ്മരാ. ഞാൻ: sorry ടീച്ചർ. ടീച്ചർ: ഓ എന്തിനാടാ സോറി ഒക്കെ. പിന്നെ എനിക്ക് അവരെപ്പോലെ കന്യാസ്ത്രീ ആവണം എന്നൊക്കെ ഒരിതുണ്ടയിരുന്നു., പക്ഷെ പഠിക്കാൻ നല്ല ബുദ്ധി ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ടീച്ചറായി. ഞാൻ: ഭാഗ്യം! ടീച്ചർ: അതെന്താ നീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ. ഞാൻ: അല്ല ടീച്ചറെങ്ങാനും മഠത്തിൽ ചേർന്നിരുന്നു എങ്കിൽ എനിക്ക് ടീച്ചറിനെ കാണാൻ പറ്റില്ലയിരുന്നല്ലോ. ടീച്ചർ: പോടാ ഒന്ന്. ഞാൻ: ശെരിക്കും... എനിക്ക് ടീച്ചറിനെ നല്ല ഇഷ്ടമാണ്. ടീച്ചറിനെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാ. ടീച്ചർ: പോടാ കളിയാക്കാതെ. ഞാൻ: ടീച്ചറെ സത്യം. ഞാൻ ഇത്രയും ലുക്കുള്ളവരെ സിനികളിലെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. ടീച്ചർ: മതിയെടാ സോപ്പിട്ടത്. ഇനി എനിക്ക് ചത്താലും വേണ്ടൂല്ല. ടീച്ചറിൻ്റെ മുഖം നാണംകൊണ്ട് ചുവന്നു. ഞാൻ: ടീച്ചറെ അങ്ങനെ ഒന്നും ചാവല്ലെ.എനിക്കത് താങ്ങില്ല. ടീച്ചർ ചിരിച്ച് എൻ്റെ ചെവിയിൽ ഒരു നുള്ള തന്നു. എനിക്കത് നന്നായി സുഖിച്ചു. പണി എൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഞാൻ സംസാരം തുടർന്നു. ഞാൻ: ടീച്ചറിനെ ഞാൻ മിസ്സ് എന്ന് വിളിച്ചോട്ടെ. ടീച്ചർ: അതെന്താ? ഞാൻ: teacher എന്ന് വിളിക്കുമ്പോ ഒത്തിരി പ്രായം തോന്നിക്കും. അതാ ടീച്ചർ: ( ഒന്നാലോജിച്ചിട്ട് ) ഓ നിൻ്റിഷ്ടം.മിസ്സെങ്കിൽ മിസ്സ്. ഞാൻ: ശെരി മിസ്സെ. അപ്പോ മിസ്സ് ഇപ്പൊ എവിട താമസിക്കുന്നെ. ഹോസ്റ്റലിലാണോ. മിസ്സ്: അതെ , പക്ഷേ ഒരു വാടകവീട് അന്വേഷിക്കുകയാണ്. ഹോസ്റ്റലിലെ ഫുഡ് ഒന്നും കൊള്ളില്ല.അതുതന്നല്ല ചുറ്റും വായിനോക്കികളാ.

ഇതു കേട്ടതും എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ ബുദ്ധി തോന്നി.