Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

ചരക്കല്ല അവളെന്ന് പറഞ്ഞാൽ നീ മനസ്സിലാക്ക്. കുറച്ച് വലുത് തന്നെ വേണം. കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയില്ലേ നല്ല ഞെരിപ്പൻ ഐറ്റമാണെന്ന്! ആ തടിപ്പും വിരിവും ഒക്കെ കണ്ടാൽ മതിയല്ലോ ഒന്നൊന്നര സാധനമാണ്."

​"അതിന് ഞാൻ അവളെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ!"

ചിട്ടു പരാതിയെന്നോണം പറഞ്ഞു.

​"അവളെ ഞാൻ ഇവിടെ വരുത്തും,"

ചാച്ചാജി ആ അരഞ്ഞാണം കയ്യിലെടുത്ത് ആർത്തിയോടെ നോക്കി.

"അതിനല്ലേടാ ഇത് കിട്ടിയിട്ടും ഞാൻ തിരിച്ചു കൊടുക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നത്? ഇതിന് പിന്നാലെ അവൾ വരുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ഹി... ഹി..."

​"പിന്നെ! അവൾ ഈ രാത്രി എന്ത് കോപ്പിനാ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത്?"

ചിട്ടു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

​"വരും... പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് സ്വർണ്ണം ജീവനാണ്. പോരാത്തതിന് ഇത് മൂന്ന് പവനില്ലേ? അവൾ ഇതിനുവേണ്ടി ഏത് നരകത്തിലും വരും. വന്നാൽ പിന്നെ അവളെ ഈ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല."

ചാച്ചാജി ആ സ്വർണ്ണ ലിങ്കുകളിൽ നഖം കൊണ്ട് തട്ടി ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി ചിരിച്ചു.

………………..

​രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, ബൈക്കിന്റെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റ് വെളിച്ചം വയലിലെ പുല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ നീണ്ടുപോയി. ബലൂൺ ഉയർന്നുപൊങ്ങിയ ആ വിജനമായ സ്ഥലത്ത് ജോജോ ബൈക്ക് നിർത്തി.

എൻജിൻ അണഞ്ഞതോടെ കാടിന്റെയും വയലിന്റെയും വന്യമായ നിശബ്ദത അവരെ പൊതിഞ്ഞു.

​താര വല്ലാതെ പരിഭ്രമിച്ചിരുന്നു. അവർ ബൈക്കിൽ നിന്നിറങ്ങി കൈകൾ കൂപ്പി കണ്ണടച്ച് ഒരു നിമിഷം പ്രാർത്ഥിച്ചു.

"ഈശ്വരാ... അത് ഇവിടെത്തന്നെ കാണണേ!"

അവളു ടെ അഴിച്ചിട്ട നീളൻ മുടിയിഴകൾ വയലിലെ കാറ്റിൽ പറന്ന് കാതിലെ ചെറിയ കുടം കമ്മലുകളിൽ തട്ടി തലോടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ജോജോ ബൈക്കിൽ തന്നെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ആ കാഴ്ച ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. ചുവന്ന ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിൽ കിതപ്പുകാരണം ഉയർന്നുതാഴുന്ന അവരുടെ ഭാരമേറിയ മാറിടങ്ങളും, തടിച്ച തുടകളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ ചാരനിറത്തിലുള്ള ട്രാക്ക് പാന്റും വീണ്ടും കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു. അവൻ ചുണ്ടൊന്നു കടിച്ചുപിടിച്ച് അവളെ ആപാദചൂഡം ഉഴിഞ്ഞുനോക്കി.

​"ടീച്ചറേ... സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഈ വേഷം ടീച്ചർക്ക് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. ആരും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകും!"

ജോജോ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

​താര ദേഷ്യം കൊണ്ട് കലിതുള്ളി അവനെ നോക്കി.