Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]
കിട്ടുന്നില്ലായിരുന്നു. തന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയുടെ നഗ്നതയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കേണ്ടി വരുന്ന ആ അവസ്ഥ അവളെ തളർത്തി.
"വേണം! തനിക്ക് തന്ന സമയത്തിനുള്ളിൽ നീ അത് ചെയ്തില്ല. അതുകൊണ്ട് നിനക്കൊരു പണിഷ്മെന്റ് ഉണ്ട്!"
പുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ നിന്നും ചിട്ടുവിന്റെ ശബ്ദം കൂടുതൽ കർക്കശമായി മുഴങ്ങി.
"എന്താണ്... എന്താണത്?"
താര വിറച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"ഇനിയുള്ള ഡ്രസ്സ് അഴിക്കാൻ കൈകൾ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല!"
ചിട്ടുവിന്റെ ആ കല്പന കേട്ടതും താര ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി.
"പിന്നെ... പിന്നെ എങ്ങനെ?"
"വായ കൊണ്ട് അഴിക്കണം! അതും അവന് അഭിമുഖമായി ഇരുന്ന്, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി, ആ അടിവസ്ത്രം പല്ലുകൾ കൊണ്ട് കടിച്ചുപിടിച്ച് താഴേക്ക് ഊരിയെടുക്കണം!"
ചിട്ടുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് താരയുടെ തല കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി.
"അതെങ്ങനെ... എനിക്കാവില്ല!" അവൾ കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളമെത്തി.
"എടി പെണ്ണേ... ഇതിലത്ര വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ലല്ലോ. നീ പതുക്കെ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്ന് ആ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ കടിച്ചു പിടിച്ച് താഴേക്ക് ഊരിയെടുക്ക്. ഇതൊന്നും നിനക്ക് പറഞ്ഞുതരേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ?"
ചാച്ചാജി ഒരു ക്രൂരമായ കുസൃതിയോടെ അവളെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.
താര നിസ്സഹായയായി ജോജോയെ നോക്കി. ആ റാന്തൽ വെളിച്ചത്തിൽ അവന്റെ ട്രങ്കിനുള്ളിലെ ആ വലിയ മുഴുപ്പ് ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ആ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ മുഖം അടുപ്പിക്കുക എന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം തിരിച്ചു കിട്ടാൻ താൻ ഇതും ചെയ്യേണ്ടി വരുമെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“ടീച്ചറേ, വേഗം... നമുക്ക് അരഞ്ഞാണം കണ്ടുപിടിക്കണ്ടേ?”
ജോജോ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. ആ റാന്തൽ വെളിച്ചത്തിൽ
💬 Comments
View all comments