Chapter Title : ജോജോയുടെ ഓജോ [ആനീ]

മാറി. വായ നിറയെ അവളുടെ മദിപ്പിക്കുന്ന മണം ബാക്കിവെച്ച് അവൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.

​“നിങ്ങൾക്കറിയുമോ? ഈ നാട്ടിലെ പല പെണ്ണുങ്ങളെയും ഞാൻ ഭോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒടുവിൽ ഒരുത്തി എന്നെ ചതിച്ചു കൊന്നതാണ്!”

ചിട്ടു തന്റെ ക്രൂരമായ ഭൂതകാലം വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ താരയുടെ തൊണ്ടയിൽ ഉമിനീർ വറ്റി.

​ചാച്ചാജി പതുക്കെ താരയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി മന്ത്രിച്ചു:

“നേരാ... ഇങ്ങനെ ഒരാളെക്കുറിച്ച് ഞാനും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കാമം തലയ്ക്ക് പിടിച്ചു പെണ്ണുങ്ങളെ വശത്താക്കി സുഖിച്ചു നടക്കലായിരുന്നു അയാളുടെ പണി. ഒടുവിൽ സഹികെട്ട നാട്ടുകാർ അയാളെ വളഞ്ഞിട്ടു തല്ലിക്കൊന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട് സൂക്ഷിക്കണം, അയാൾക്ക് പെണ്ണുങ്ങളോടുള്ള കലിപ്പ് തീർന്നിട്ടില്ല.”

​ചാച്ചാജി പറഞ്ഞു തീർന്നതും തറയിൽ നിന്നും ഒരു തണുത്ത വിറയൽ താരയുടെ കാലുകളിലൂടെ അരിച്ച് കയറി. ഒരു നിമിഷം അവൾ ബോധം കെട്ടു പോകുമെന്ന് കരുതി.

​“താര അവനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടതിന് മറ്റൊരു പണിഷ്മെന്റ് കൂടിയുണ്ട്!”

പുറത്തുനിന്ന് വീണ്ടും ആജ്ഞ വന്നു.

​“എന്ത്?”

താര ഭയന്ന് വിറച്ചു.

​“ടീച്ചറുടെ അവശേഷിക്കുന്ന ആ ടി-ഷർട്ട് എനിക്ക് വേണം! അതും കൂടി ഊരി മാറ്റണം!”

​“മതി ഈ കളി! എനിക്ക് ഇതിനൊന്നും വയ്യ!”

താര പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

“ഇതൊക്കെ എന്ത് കഷ്ടമാണ്! എനിക്ക് എന്റെ അരഞ്ഞാണം വേണ്ട, എന്നെ ഒന്ന് വിട്ടയക്കൂ!”

​“എന്റെ പൊന്ന് ടീച്ചറെ... അരഞ്ഞാണം വേണ്ടേ? അതുമല്ല, ഈ ആത്മാവ് പോകാതെ നമുക്ക് ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ പറ്റില്ല. അയാൾ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ നമ്മളെ ഉപദ്രവിക്കും,”

ജോജോ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​“അതിന്... ഞാൻ എങ്ങനെയാ ഇത്...”

​“ടീച്ചറേ, ഞാൻ മാത്രമല്ലേ ഇതൊക്കെ കാണുന്നുള്ളൂ? പിന്നെ ചാച്ചാജിയും. നമ്മളല്ലാതെ