Chapter Title : ജോൺ 4 [DEXTER]

ഹാളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.ഹാളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയവർ അവനെ ടേബിലിന്റെ കാലിൽ കെട്ടിയിട്ടു.

രമ്യ :കുറച്ചുനേരം മോനിവിടെ കിടന്നോ ഞങ്ങളിപ്പോ വരാം.

ജോൺ :ഓക്കേ.. മിസ്ട്രെസ്..

അവൻ മടിച്ചുമടിച്ചാണത് പറഞ്ഞത്.

ഇതുവരേക്കും ആരെയും ദ്രോഹിക്കാത്ത,

ആരോടും യാതൊരുവിധ പ്രശ്നത്തിനും പോകാത്ത, ശത്രുക്കൾ പോലുമില്ലാത്ത തനിക്കെന്താണ് ഈ അവസ്ഥ വന്നതെന്നോർത്ത് അവൻ അവന്റെ വിധിയെ പഴിച്ചുകൊണ്ട് അവിടിരുന്നു കരഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുനീർ ആ ടൈൽസിലേക്ക് നിറഞ്ഞൊഴുകി.

അൽപനേരം കഴിഞ്ഞതും രമ്യയും കൂട്ടരും മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കുവന്നു. പൊക്കിൾകുഴി കാണുംവിധമുള്ള ബ്രാ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന വൈറ്റ് കളർ ഇന്നറും മിനി സ്കർട്ടുമാണ് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. നടക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആ ഇന്നറിനുള്ളിലെ മൂലക്കുടങ്ങൾ പന്തുപോലെ ബൗണ്സ് ചെയ്യുന്നത് അവനു കാണാം. ഏതൊരാണിനെപോലെയും തന്നെ അവനും അത് കണ്ടപ്പോൾ കുണ്ണപൊങ്ങാൻ തുടങ്ങി എന്നാലും ആ ചാസ്റ്റിറ്റിയിൽ കിടന്നവൻ വീർപ്പുമുട്ടി. അവന്റെ ആ നോട്ടം കണ്ടിട്ടവൾ അവന്റെ മുന്നിവന്ന് കുനിഞ്ഞിരുന്നുകൊണ്ട് കാമപരവശയായി അവനെ നോക്കി. അവളുടെ മാൻപേട കണ്ണുകളും പഞ്ഞിപോലെ മൃതുലമായ കൈവിരലുകളും അവന്റെ ശരീരത്തിലാകമാനം ഒഴുകിനടന്നു പതിയെപതിയെ അതവന്റെ കുണ്ണയിൽ തൊട്ടു. ഇതുവരെയറിയാത്ത സുഖം അവനറിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അവൾ കുണ്ണയിലെ പിടിമുറുക്കി.

ആ ആാാാാാ

പെട്ടന്നുണ്ടായ ആ നീക്കത്തിൽ കുണ്ണവേദനിച്ചവൻ നിലവിളിച്ചു.അവൾ ഇടതുകൈകൊണ്ട് അവന്റെ വായ പൊത്തികൊണ്ട്.

രമ്യ :എന്താടാ മൈരേ എന്നെക്കണ്ടതും നിന്റെ കുണ്ണപൊങ്ങിയല്ലോ.

അതും പറഞ്ഞവൾ പിടി ഒന്നുടെ മുറുക്കി. ഇത്തവണ അവന്റെ ഉണ്ടകളിൽ പിടിച്ചാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്.അവനെന്തോ പറയാൻ വന്നതും അവൾ അവന്റെ കരണത്ത് ഒന്നുടെ പൊട്ടിച്ചു.

മിണ്ടിപ്പോകരുത് മൈരേ നീ.

അതും പറഞ്ഞവൾ കിച്ചണിലേക്ക് പോയി. പിന്നാലെ വന്നവർ നാലുപേരും മാറിമാറി അവന്റെ കരണം പുകച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കൂടെ പോയി. അല്പസമയം കഴിഞ്ഞ് പ്ലേറ്റിൽ ഇടിയപ്പവും ചിക്കൻ കറിയുമായി ടേബിലിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. താഴെ ഒരുവൻ ഉള്ളതുപോലും നോക്കാതെ അവർ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ജോൺആണേൽ വിശപ്പും സഹിച്ചവിടെ ഇരുന്നു.ടേബിലിന്റെ അടിയിൽ ഇരുന്ന അവനോടു രമ്യ ചോദിച്ചു.

രമ്യ :വിശക്കുന്നുന്നുണ്ടോ???

ജോൺ :ഉണ്ട് മിസ്ട്രെസ്.

രമ്യ :ഭക്ഷണം വേണോ?

ജോൺ :വേണം.

രമ്യ :എന്നാലേ ഞാൻ പറയുന്നപോലെ ചെയ്യോ?

ഇവളെന്താണ് പറയാൻ പോകുന്നതെന്നറിയാതെ അവനൊരുനിമിഷം