Chapter Title : ജോൺ 4 [DEXTER]

ആ മുളകുപൊടി കലക്കിയ വെള്ളം കുടിപ്പിച്ചു. അൽപനേരം കഴിഞ്ഞതും തൊണ്ടയും നാക്കും എരിയുന്ന വേദനയിൽ അവൻ കരഞ്ഞു അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാതിരിക്കാൻ അവർ അഞ്ചുപേരും അവർ ഇട്ടിരുന്ന പാന്റി ഊരി അവന്റെ വായിൽ തിരുക്കികയറ്റി. എന്നിട്ടവനെ റൂമിൽ കൊണ്ടുപോയി കൈയ്യും കാലും കെട്ടിയിട്ടു.

ഗേൾസ് അപ്പൊ നമുക്ക് അടുത്ത പരുപാടി തുടങ്ങിയാലോ.

അത് പറഞ്ഞത് പ്രിൻസിയായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു അവന്റെ വായിലെ പാന്റി പുറത്തെടുത്തു. പുറത്തെടുത്തതും അവൻ ശ്വസിച്ചത് പോലും.

പ്രിൻസി അവളുടെ വലത്തേ കൈയ്യിലെ കൂർത്ത നഗങ്ങൾ കൊണ്ട് അവന്റെ ദേഹം മാന്താൻ തുടങ്ങി.

ആ ആ ആ ആാാാാ അവനുറക്കെ അലരാൻ തുടങ്ങി. അതുകേട്ട അവർ പുച്ഛിച്ചു ചിരിക്കുകമാത്രം ചെയ്തു.

നയന :നീയിവിടെ കിടന്നു എത്ര നിലവിളിച്ചാലും അത് പുറംലോകം കേൾക്കാൻ പോണില്ല മൈരേ.

അതും പറഞ്ഞവൾ അവന്റെ കൈയ്യിൽ കടിക്കാൻ തുടങ്ങി ഇതെല്ലാം കണ്ട് കഴപ്പിളകിയ ബാക്കിയുള്ള കഴപ്പികളും അവന്റെ കൈയിയിലും കാലിലും എന്തിന് അവന്റെ ഉണ്ടകളിൽ പോലും കടിക്കാൻ തുടങ്ങി. പട്ടികളേക്കാൾ തരം താഴ്ന്ന ആ പ്രവർത്തിയിൽ അവനു കരയാൻ മാത്രമേ സാധിച്ചുള്ളൂ. അവനെ കൊണ്ടവർ അവരുടെ പൂറ് നക്കിപ്പിച്ചു, ബെൽറ്റുകൊണ്ട് അവന്റെ ദേഹത്തു മടുക്കുന്നതോറും മർദിച്ചു. ഒടുവിൽ ആവശ്നയായി നിലത്തുവീഴുന്നവരെയും അത് തുടർന്നു.

നയന :ഹോ മതിയായെടി എനിക്ക്, ഇവനെ അടിച്ചടിച്ചു കൈ വയ്യ.

പ്രിൻസി :അതന്നെ ഇനിയെന്താ ചെയ്യാ..????

ആദിത്യ :ഇവന്റെ ബാഗ് ചുമ്മാ തപ്പി നോക്കിയാലോ വല്ലോം കാണും.

സ്നേഹ :മ്മ് അത് ശെരിയാ എടി ആ ബാഗ് എന്തിയെ.

പ്രിൻസി :അത് ഹാളിൽ ഉണ്ട് ഞാൻ പോയി എടുത്തോണ്ടുവരാം.

പ്രിൻസി ഹാളിൽ പോയി അവന്റെ ബാഗ് എടുത്തുകൊണ്ടുവന്നു അത് തുറന്നു അതിനുള്ളിലെ തുണിയും ബുക്‌സും പുറത്തേക്കിട്ട് അരിച്ചുപെറുക്കി. ഈ സമയം തന്നെ ജോണിന് ബോധം വന്നു. ബോധം പോയതിനാലൂം അവഷനിലയിലായതിനാലും അവന്റെ കൈകാലുകൾ അവർ സ്വാതന്ത്രമാക്കി ഇട്ടിരുന്നു. ബോധം വന്നയവൻ കാണുന്നത് അവന്റെ ബാഗ് തുറന്നറിച്ചുപറക്കുന്ന അവരെയാണ്.

പ്രിൻസി :ദേ നോക്കിയേടി ഒരു സ്വർണ മോതിരവും ഒരു കുരിശ്മാലയും.

ബാഗിൽ നിന്ന് എടുത്ത അവൾ