Chapter Title : ജോൺ 5 [DEXTER] [Climax]

അഞ്ചിനേം ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ ക്ഷീണം മാറ്റാൻ ജോൺ ബാത്‌റൂമിൽ പോയി നന്നായിട്ടൊന്നു കുളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ സാധിച്ചു. എന്നിട്ട് കിച്ചണിലേക്ക് വന്നു അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഫുഡ്‌ടെല്ലാം കഴിച് വിശപ്പടക്കി. എന്നിട്ട് അവരുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി ചെറിയ ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ആ ബെഡിൽ കിടന്ന് കുറച്ചുനേരം മയങ്ങി....

ഉറങ്ങിയെഴുന്നേറ്റ ജോൺ സമയം നോക്കി 12:30. ഈ സമയമാണ് മിനഞ്ഞാന്ന് അവനിവിടേക്ക് വന്നത് അവൻ മനസ്സിലോർത്തു. കത്തുന്ന ദേഷ്യത്തോടെ ബെഡിൽ നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ അവൻ നേരെ ഹാളിലേക്ക് പോയി അന്നേരം വരെയും പിറന്നപടി തന്നെയാണ് അവൻ നിന്നത് ആ ലോക്കും അവന്റെ കുണ്ണയിൽ കിടന്നു അവൻ ഹാളിലേക്ക് നോക്കി . അഞ്ചിനും ബോധം വന്നിട്ടുണ്ട്... വായിൽ സെല്ലോടെപ്പ് ഒട്ടിച്ചിരുന്നതിനാൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാൻ കഴിയില്ല . കെട്ടിയിട്ടത്തിനാൽ കൈകാലുകൾ അനക്കാൻ പറ്റില്ല. ഹാളിലേക്ക് വന്ന ജോണിനെ കണ്ടവർ പേടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി. ജോൺ രമ്യയുടെ അടുക്കലേക്ക് വന്നു അവളുടെ വായിലെ ടെപ്പ് ഊരി.

"ജോൺ പ്ലീസ് ഞങ്ങളെ വെറുതെ വിടണേ സോറി എല്ലാറ്റിനും സോറി പ്ലീസ് ” അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അതിന് ജോൺ ഒരു പുച്ഛചിരി ചിരിച്ചു.

അടുത്തതായി അവൻ നയനയുടെ ടെപ്പ് ഊരി

"പ്ലീസ് ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ നിനക്കെന്ത് വേണോങ്കിലും ഞാൻ തരാം പ്ലീസ് ഞങ്ങളെ വെറുതെ വിട് " അവൾ അപേക്ഷിച്ചു.

പ്പടക്!!!

അതുകേട്ട ദേഷ്യം വന്ന ജോൺ അവളുടെ കരണം നോക്കി ഒന്നുപൊട്ടിച്ചു. എന്നിട്ട് ബാക്കിയുള്ളവരുടെയും വായിലെ ടെപ്പ് ഊറിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു.

"പന്ന പൂറിമക്കളെ നിന്നോടൊക്കെ ഞാൻ എന്ത് മൈരാടി കാണിച്ചത് എന്നെയിവിടിട്ട് കൊല്ലാകൊല ചെയ്യാൻ. നീയൊക്കെ ഒരു പെണ്ണാണോ അത് പോട്ടെ മനുഷ്യനാണോ

ഒരാളെ കൊണ്ടിത്രയൊക്കെ ചെയ്യാൻ.. നിന്നോടൊക്കെ ഞാൻ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞതല്ലേ എന്നെ വെറുതെ വിടാൻ അപ്പോലൊന്നും നീയൊന്നും കേട്ടില്ല. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദിവസമായിട്ടു ഞാൻ അനുഭവിച്ച വേദനയുടെ കുറച്ചെങ്കിലും തിരിച്ചു ഞാൻ തന്നിട്ടേ ഇവിടുന്ന് പോകുള്ളൂ". ദേഷ്യത്തോടെ അലറിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

"ആരേലും രക്ഷിക്കണേ പ്ലീസ് ഹെല്പ് അസ് "

സ്നേഹ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു.അത് കേട്ട ജോണിന് ചിരിയാണ് വന്നത്. ഇവനെന്തിനാണ് ചിരിക്കുന്നതെന്നറിയാതെ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ടുരുന്ന അവരോടായി അവൻ