Chapter Title : ജോണിച്ചായൻറെ അങ്കത്തട്ട് [Sathan]

മുക്കാലോളം പുറത്ത് ചാടി. അതിൻറെ മുഴുപ്പ് കണ്ടു എൻറെ സമനില തെറ്റി.

മായ : എല്ലാം ഉണ്ട്.

മഴയുടെ ശക്തി കൂടിയതിനാൽ അവൾ ഓടി ചായ്പ്പിൽ കയറി. ഒപ്പം ഞാനും.

ഞാൻ : മഴ കനക്കുകയാണല്ലോ?

അവൾ മൂളി.

മായ : ആന്റി കിടന്നോ?

ഞാൻ : അവൾ എപ്പോഴേ ഉറങ്ങി.

മായ കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു. അവളുടെ ആർത്തി പൂണ്ട കണ്ണുകൾ എൻറെ നെഞ്ചിൽ ആയിരുന്നു. മഴ വല്ലാതെ കൂടി.

മായ : എന്നാലും അങ്കിൾ ആ നായ്ക്കളുടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കട്ടുറുമ്പ് ആയതു മോശമായി പോയി.

അവൾ വീണ്ടും കക്ഷങ്ങൾ എന്നെ കാണിച്ചു കൊണ്ട് മുടി സാവധാനം അഴിച്ചു കെട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൾക്ക് ആ വിഷയം വിടാൻ മനസില്ല എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. ലുങ്കിയുടെ ഉള്ളിൽ എൻറെ കുട്ടൻ കൊടി മരം പോലെ പൊങ്ങി.

ഞാൻ : അപ്പോൾ കൊച്ചു വന്നതോ? ഞാൻ വന്നില്ലെങ്കിൽ കൊച്ചു വന്നു അവരെ ഓടിക്കില്ലായിരുന്നോ?

മായ : എനിക്കും അറിയില്ലയിരുന്നല്ലോ. അറിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഓടിക്കില്ല.

അവൾ നാണത്തോടെ എന്നെ നോക്കി ചുണ്ട് മലർത്തി.

ഞാൻ : ഉം… അവൻ ആള് കൊള്ളാം. ചിലപ്പോൾ പകൽ കൊച്ചിനെ കണ്ടു കൊതിച്ചു വന്നതാകും.

മായ : എന്നെയോ? പോ അങ്കിളേ…

അവൾ നാണിച്ചു തുടുത്തു.

ഞാൻ : കൊച്ചെ ചില നായ്ക്കൾക്ക് പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാൽ ഇളകും.

മായ ചിരി അടക്കാൻ പാടുപെടുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

മായ : എന്ത് ഇളകും?

ഞാൻ : കഴപ്പ്. ഇപ്പോൾ കണ്ടില്ലേ… അത് തന്നെ.

മായ ആസക്തിയോടെ എന്നെ നോക്കി.