Chapter Title : ജോസഫ് സാർ പിഴിഞ്ഞെടുത്ത പാൽവെണ്ണ 1 [John]

അവടത്തെ ജോലി പോയി.

എന്നിട്ട്

ഇപ്പോ ഇക്കാക്ക വേറെ നോക്കുന്നുണ്ട്.

മ്മ്മ്മ്. എന്നാലും കെട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോ മോൾക്ക് എന്നെ ഒന്ന് വിളിക്കാമായിരുന്നു.

വിളിക്കണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഒരു പുതിയ ജീവിതം ആയപ്പോ, എല്ലാ രീതിയിലും എനിക്ക് സാറിനെ മറക്കാൻ പറ്റുമെന്ന ആദ്യം വിചാരിച്ചേ. പക്ഷേ

പക്ഷേ?

പക്ഷേ സാറിന്റെ ഒപ്പമുള്ള ഓരോ നിമിഷങ്ങളും എന്നെ വേട്ടയാടി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ആ പേടി കൊണ്ടാണ് ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാതിരുന്നത്.

അല്ലേലും നീ എന്നെ എങ്ങനെ മറക്കാനാ, നിനക്ക് പ്രായപൂർത്തി ആയ കാലം തൊട്ട് എന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നില്ലേ.

മ്മ്മ്.

ആ ഒരു വർഷത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ അറിഞ്ഞ പോലെ ആസ്വദിച്ച പോലെ നിന്റെ കെട്ടിയോൻ പോലും ഈ മൂന്ന് വർഷത്തിൽ ആസ്വദിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല. അല്ലേ മോളേ?

മ്മ്മ്.

നിന്നെ മൊത്തത്തിൽ ഞാൻ അന്ന് പിഴിഞ്ഞെടുത്തത് അല്ലേ മോളേ.

സാർ. പ്ലീസ് പണ്ടത്തെ ഒന്നും എന്നെ ഓർമിപ്പിക്കരുത്. എന്റെ ജീവിതം തുലയ്ക്കരുത്.

ഇല്ല മോളേ. നിന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ ആയിരുന്നേൽ എനിക്ക് അന്നേ ആവമായിരുന്നില്ലേ.

മ്മ്മ്. പ്ലീസ് എന്ന ഞാൻ പോവട്ടേ സാർ.

അതെന്ത് പോക്കാണ് മോളേ. കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ചെങ്കിലും ഇരിക്ക്.

സാർ വേണ്ട അതൊന്നും ശരിയാവില്ല.

മോളേ ഒന്ന് സംസാരിച്ചാൽ കൊഴിഞ്ഞു പോവാൻ മാത്രം ഞാൻ അറിയാത്ത എന്താ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉള്ളത്?

സാർ പ്ലീസ്.

സത്യം പറയാലോ. നിന്നെ ആദ്യം കണ്ടപ്പോ സംസാരിക്കാതെ പോവാം എന്നാണ് വിചാരിച്ചത്. പക്ഷേ...

പക്ഷേ? എന്താ സാർ.

കണ്ടിട്ട് കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല മോളേ. ഒരു വട്ടം കൂടെ കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നുന്നു.

സാർ പ്ലീസ്.

നിന്റെ ശരീരത്തിലെ ഈ കൊഴുകൊഴുപ്പ് കണ്ടിട്ട് സഹിക്കണില്ല മോളേ. നീ ഇപ്പോ ശരിക്കും ഒരു നെയ്യലുവ പരുവം ആയിട്ടുണ്ട്. നിന്റെ പ്രസവം കഴിഞ്ഞതാണോ മോളേ?

മ്മ്മ്.

ആഹാ വെറുതെയല്ല ആ ഒരു പ്രസരിപ്പ്, പ്രസവം കഴിഞ്ഞിട്ടും നീ തീരെ ഉടഞ്ഞിട്ടില്ലാട്ടോ മോളേ. ശരീരം ഒന്നും കൂടെ നന്നായിക്കാണ്, നന്നായി വെളുത്തു തുടുത്തിട്ടുണ്ട്.

(അവൾ ആകെ തകർന്ന പോലെ ആയി, ഒന്നും പറയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ)