Chapter Title : ജോസഫ് സാർ പിഴിഞ്ഞെടുത്ത പാൽവെണ്ണ 1 [John]

പ്രശ്നം. എനിക്ക്..

പറ മോളേ.

ഞാൻ ഇപ്പഴും അന്നത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല. അങ്ങനെ എനിക്ക് മറക്കാനും പറ്റില്ല. പക്ഷേ എന്നെ ഇനി അതിന് നിർബന്ധിക്കരുത്.

മോളേ ഒരു വട്ടം അല്ലേ. നോക്ക് ഒറ്റ വട്ടം. നിന്നെ കണ്ടിട്ട് അത്രയ്ക്ക് കൊതിച്ചു പോയി. ഞാൻ കള്ളം പറയുന്നില്ല, ആർത്തി കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് മോളേ.

സാർ പ്ലീസ് എന്റെ ജീവിതം... എന്റെ മോള്. (അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി)

നോക്ക്... ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക് മോളേ.

സാർ.

നിന്റെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ ഒരു കണ്ടുമുട്ടലും എനിക്ക് വേണ്ട. അന്നും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നില്ലേ. എത്ര കാലം എടുത്തു നിന്നെ ഒന്ന് കൺവീൻസ് ചെയ്യിക്കാൻ. നിന്നെ ബലം പ്രയോഗിച്ചു ഞാൻ ഒന്നും അന്ന് ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ. ഇനി അങ്ങോട്ടും അങ്ങനെ തന്നെ ആണ്.

മ്മ്മ്. സാർ (അവൾ കൈ കൂപ്പി)

പക്ഷേ ഇനി നിന്നെ എനിക്ക് വേണം. നീ തന്നെ എന്റെ എടുത്ത് വരും.

വരില്ല എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം സാർ.

മ്മ്മ്. നോക്കാം. പക്ഷേ ആ ഒരു ദിവസം, നിന്റെ കാലിലെ ചെറുവിരൽ മുതൽ ഈ നെറ്റി വരെ ഞാൻ കടിച്ചു തിന്നും. നിനക്ക് മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു രാത്രി ആവും അത്.

മതി സാർ, ഞാൻ പോട്ടെ.

മ്മ്മ്. ലിസ്ന മോളേ, ഒരുപാട് കൊതിപ്പിച്ചിട്ടാണ് നീ ഇപ്പോ പോവുന്നത്.

എനിക്ക് അറിയാം സാർ, പക്ഷേ വേറെ വഴിയില്ല. കുടുംബമുണ്ട്. കുട്ടിയുണ്ട്.

മ്മ്മ് ശരി. ഞാൻ നേരെ നാട്ടിലേക്ക് പോവാണ് മോളേ.

ശരി സാർ.

അൻസാറിനോട് അനിയന്റെ സീറ്റിന്റെ കാര്യം ഞാൻ ശരിയാക്കാം. ഒന്ന് വന്ന് കാണാൻ മാത്രം പറ നീ.

പറയാം സാർ.

(അവളുടെ തിരിഞ്ഞുള്ള ആ നടത്തം പോലും സാറിന് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അന്നത്തെ അതെ പോലുള്ള വിരിഞ്ഞ പിൻഭാഗം. പതിനെട്ടുക്കാരിയിൽ നിന്ന് ഇന്ന് ഒരു കുടുംബിനി ആയപ്പോൾ ആ നിതബങ്ങൾക്ക് ഒന്നും കൂടെ വീതി കൂടിയിട്ടുണ്ട്, ആരും നിർത്താതെ അടിക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന പാമ്പിന്റെ പത്തി പോലെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കൊഴുകൊഴുത്ത നിതബങ്ങൾ. തിരിച്ചു ഉള്ള കാർ യാത്രയിൽ ജോസഫ്