പറഞ്ഞത് കേട്ട് യമുന അയാളുടെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു..അരക്കൊപ്പം വെള്ളത്തിലാണവർ മൂന്ന് പേരും നിൽക്കുന്നത്.. അവിടെ അത്യാവശ്യം ഒഴുക്കുണ്ട്..നല്ല പഞ്ചാര മണലിൽ ചവിട്ടി നിൽക്കുന്ന കാല് ഇടക്ക് ഉലയുന്നുണ്ട്. കുഞ്ഞാപ്പു, യമുനയുടെ തൊട്ട് പിന്നിൽ വന്ന് നിന്നു..അവനോട് കുറച്ച് മാറി നിൽക്കാൻ പറയണമെന്നുണ്ടെങ്കിലും യമുന ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. “ദാ… ഇത് കയ്യിൽ പിടിച്ചോളൂ… “.. കൂടോത്രമെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ച ആ പൊതി പവിത്രൻ,യമുനക്ക് നീട്ടി..യമുനയത് വാങ്ങാനൊന്ന് മടിച്ചു.. “പേടിക്കണ്ട… വാങ്ങിക്കോളൂ… “.. യമുന പേടിയോടെ ആ പൊതി വാങ്ങി.. “ഇപ്പോ അഴിക്കണ്ട… കയ്യിൽ പിടിച്ച് കണ്ണടച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചോളൂ… ഞാൻ പറയുമ്പോ കണ്ണ് തുറന്ന് പൊതിയഴിച്ച് അതിലുള്ള വസ്തുക്കളോരോന്നായി പിറകോട്ട് വലിച്ചെറിയണം… ഉണ്ണീ… ആ പൂക്കളോരോന്നെടുത്ത് ഞാൻ മന്ത്രം ചൊല്ലുന്നതിനനുസരിച്ച് ഞങ്ങളുടെ രണ്ടാളുടേയും ഇടയിലേക്കിടണം… ഞാൻ മന്ത്രം ചൊല്ലിത്തീരും വരെ ആരും ഒന്നും സംസാരിക്കരുത്… പതിവില്ലാത്ത എന്തേലും സംഭവിച്ചാലും മിണ്ടരുത്… ഉഗ്രമന്ത്രത്താൽ  ബന്ധിച്ച ഈ കൂടോത്രമഴിക്കുമ്പോൾ ചില അസ്വഭാവികതയൊക്കെ തോന്നിയേക്കാം… പേടിക്കരുത്…”.. പവിത്രൻ വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങളൊക്കെ കൊടുത്തു.. അയാളങ്ങിനെ പറഞ്ഞപ്പോ യമുനക്ക് ശരിക്കും പേടി തോന്നി..എങ്കിലും, മുന്നിൽ നഗ്നമായി നിൽക്കുന്ന പുരുഷനെയൊന്ന് നോക്കി അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു.. പവിത്രൻ മന്ത്രം ചൊല്ലാൻ തുടങ്ങി.. പിറുപിറുക്കും പോലെ വളരെ പതിയെയാണയാൾ മന്ത്രം ചൊല്ലുന്നത്.. യമുനക്കത് അവ്യക്തമായി കേൾക്കാം.. പവിത്രൻ കാമം കൊണ്ട് വിറക്കുകയായിരുന്നു.. വീർത്ത മുലകളും കാട്ടി മുന്നിൽ നിൽക്കുകയാണ് യമുനയെന്ന കൊഴുത്ത ചരക്ക്.. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ തള്ളിത്തെറിച്ച് നിൽക്കുന്ന മുലകൾ അയാൾക്ക് വ്യക്തമായിക്കാണാം.. പെട്ടെന്ന് യമുനയൊന്ന് പുളഞ്ഞു..അവളുടെ പിൻകഴുത്തിൽ ചൂടുള്ള ശ്വാസം പതിച്ചു.. തന്റെ പിന്നിൽ ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ശിഷ്യൻ ഉണ്ണിയുടെ ശ്വാസമാണതെന്ന്