Chapter Title : കാജൽ [കമൽ]

പിൻവലിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത ആ മുറിയിൽ തളം കെട്ടി. അവളോടെന്തു പറയും എങ്ങിനെ പറയും എന്നെനിക്കൊരു രൂപവുമില്ലായിരുന്നു. എന്നാലെന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാതെ അവൾ ഉടുപ്പ് നേരെയാക്കി ഊരിയിട്ട പാന്റീസും ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് പോയി. കുറച്ചു നാളത്തേക്ക് അവളെ കാണികാണുവാൻ പോലും എനിക്ക് കിട്ടിയില്ല. അവളുടെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് അവളെ കാണുവാൻ എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു. ആ പേടി എന്തിനായിരുന്നു എന്നെനിക്കറിയില്ല. എങ്കിലും വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിമ്പോഴും, വീട്ടിൽ വന്നു കയറുമ്പോഴും അപ്പുറത്തെ വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക് ഞാൻ ചുമ്മാ നോക്കുമായിരുന്നു. ചില പ്രഭാതങ്ങളിൽ ഉമ്മറത്തിരുന്നു കട്ടൻ കുടിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ കണ്ണുകൾ ഗേറ്റിനപ്പുറത്തേക്ക് എത്തി നോക്കുമായിരുന്നു. അടിക്കടിയുള്ള സ്വപ്നങ്ങളിലും, കുളിക്കിടെയുള്ള കൈപ്പിടി ഭാവനയിലും മാത്രമായി അവളൊതുങ്ങിയോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു. ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം വീട്ടിലിരുന്ന് ബോറടിച്ചപ്പോൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ എന്നെ കാത്ത് കാജൽ ഗേറ്റിനരികിൽ മറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഗേറ്റ് തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് ചാടി വീണ് എന്റെ മുഖം കണ്ട പാടെ പിന്നിലേക്ക് മാറി അവൾ. ചില സമയത്തെ അവളുടെ നിൽപ്പും മട്ടും കണ്ടാൽ ചിരി വരും. ദാ, ഇപ്പോഴത്തെപ്പോലെ. ഞാൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് വീട്ടിലേക്കുളിഞ്ഞു നോക്കി. എന്നെയും അവളെയും ആരും ഒരുമിച്ചു കാണുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൂടെ നടത്താനൊരുങ്ങിയ എന്റെ കൈ വിടുവിച്ചവൾ എന്റെ പുറകെ നടന്നു. ഞാൻ നടന്നു ചെന്നത് എന്റെ വീടിനു പുറകിൽ കുറച്ചു മാറിയുള്ള പാടത്തേക്കായിരുന്നു. അവിടെ ഒരു മൂലക്ക്, പഴകി പൊളിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ ഓടിട്ട ഒരു വീടുണ്ട്. രാത്രി കാലങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുൾപ്പടെ ചുരുക്കം ചില മദ്യപാനികൾ ഒഴിച്ചു വേറാരും കാട് പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ആ വീട്ടിലും ചുറ്റുവട്ടത്തും ചെല്ലാറില്ല. പകൽ ആരെങ്കിലും വല്ല പശുവിനെയോ ആടിനയോ കൊണ്ട് വന്ന് കെട്ടിയാലയി. എന്റെ പിറകെ പാവാടയും പൊക്കിപ്പിടിച്ചു നടന്ന കാജലിന് ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. എപ്പോഴും പിന്നിയിടാറുള്ള മുടി അവൾ നിതംബം മറക്കെ അഴിച്ചിട്ട് ഒരു ക്ലിപ്പ് മാത്രമാണ് ഇട്ടിരുന്നത്. അവളുടെ മുഖം പ്രസന്നമായിരുന്നു. ഒരു ചുവന്ന പട്ടുപാവട അവൾക്ക് വാങ്ങിക്കൊടുത്താലോ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. അതിട്ടവൾ