Chapter Title : കാൽ നൂൽ പ്രേമി 4 [Anklet Admirer]

"
അമ്മ വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ഒരു തുണി നനച്ചു കൊണ്ടുവന്ന് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഇട്ടു.

ആ തണുപ്പ് തട്ടിയപ്പോൾ എനിക്ക് അല്പം ആശ്വാസം തോന്നി.

എങ്കിലും എന്റെ ഉള്ളിലെ പനി വേറെയായിരുന്നു.

അമ്മ പരിഭ്രമത്തോടെ ഫോണെടുത്ത് ആരോടോ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു.

"അതെ ജീജേ.

.

.

കിച്ചുവിനെ ഒന്ന് നോക്കണേ.

അവന് വല്ലാത്ത പനി.

എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും വയ്യ.

നീ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് വേഗം വരുമോ?".

അമ്മ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയി എന്ന് ഉറപ്പായ ആ നിമിഷം, വീടിനുള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത നിശബ്ദത പടർന്നു.

പനിയുടെ ചൂടിൽ ഞാൻ കണ്ണുകളടച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ് ആ ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടു തുടങ്ങിയത്.

പടികൾ ഓരോന്നായി കയറി വരുന്ന ആ വെള്ളിപ്പാദസരങ്ങളുടെ സംഗീതം.

'കിലു കിലു' എന്ന ആ താളം എന്റെ മുറിക്ക് മുന്നിൽ എത്തി നിന്നു.

വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നുകൊണ്ട് ജീജ ആന്റി അകത്തേക്ക് വന്നു.

നീല നൈറ്റിയുടെ തുമ്പുകൾക്കിടയിലൂടെ ആ വെള്ളിപ്പാദസരങ്ങൾ മുറിയിലെ മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിൽ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആന്റി നേരെ വന്ന് എന്റെ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു.

ആന്റി ഇരുന്നപ്പോൾ കട്ടിലിന്റെ വശങ്ങളിൽ ആ പാദസരങ്ങൾ തട്ടി ഒരു മനോഹരമായ നാദമുണ്ടായി.

"സീന പോയി കിച്ചുക്കുട്ടാ.

.

.

ഇനി നമ്മൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ ഈ വീട്ടിൽ," ആന്റി വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ആന്റി തന്റെ തണുത്ത കൈകൾ എന്റെ നെറ്റിയിൽ വെച്ചു.

പനിയുടെ ചൂടിൽ വെന്തുരുകുന്ന എനിക്ക് ആ സ്പർശനം ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.

പക്ഷേ എന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ആന്റിയുടെ പാദങ്ങളിലായിരുന്നു.

നൈറ്റി അല്പം മുകളിലേക്ക് നീങ്ങിയിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആ വെള്ളി മിഞ്ചികൾ വല്ലാതെ പ്രലോഭിപ്പിക്കും വിധം തിളങ്ങുന്നു.

"ഇന്നലെ രാത്രി നീ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് നിന്റെ ഈ കരിവാളിച്ച മുഖം പറയുന്നുണ്ട്," ആന്റി പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

എന്നിട്ട് തന്റെ വലതുകാൽ പതുക്കെ ഉയർത്തി എന്റെ പുതപ്പിന് മുകളിലൂടെ അമർത്തി.

ആ വെള്ളിപ്പാദസരത്തിലെ ഓരോ കണ്ണികളും എന്റെ കാലിൽ ഉരുളുന്നത് പനിയുടെ തളർച്ചയിലും ഞാൻ വ്യക്തമായി അറിഞ്ഞു.

"ഈ പനി മാറ്റാൻ ഡോക്ടറുടെ മരുന്നൊന്നും വേണ്ട.

.

.

ഈ ആന്റിയുടെ കൈപ്പുണ്യം മാത്രം മതി," എന്ന് പറഞ്ഞ് ആന്റി തന്റെ കാൽ പതുക്കെ എന്റെ പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് ഇഴച്ചു കയറ്റി.

ആ തണുത്ത വെള്ളിപ്പാദസരം എന്റെ ചൂടുള്ള കാലിൽ മുട്ടിയപ്പോൾ ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം ഏറ്റതുപോലെ