Chapter Title : കാലത്തിന്റെ വിത്തുകൾ [ഭീം]

വഴക്ക്പറഞ്ഞെങ്കിലും അരുണുവിന്റെ വിരൽ കയറുന്ന ശബ്ദം മുറിയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
'ഹാ... എന്റെ ചേട്ടാ... നിർത്താതെ ഊരി അടിക്ക്... അമ്മേ.... ഹൂ... വരാറായെടി മൈരെ .... അയ്യോ... നിന്റെ ശിവൻ ചേട്ടന്റെ കുതിര കുണ്ണ എനിക്കും വേണമെടീ ...... ഇതു പോലെ കവച്ച് വെച്ച് കൊടുക്കാന്നു പറയെടീ പൊലയാടി അരുണു... ആ കുണ്ണ പാല് എന്റെ പൂറിലും കൂതീലും നിറച്ച് തരാൻ പറയോടി നീയ്യ്...'
വീവയുടെ ജല്പനങ്ങൾക്ക് അതിരുകളില്ലായിരുന്നു.
ആ സമയം പൂർഭിത്തികൾ ടൈറ്റാവുന്നത് അരുണിമയ്ക്ക് മനസിലായി. തന്റെ പൂറിലും കഴപ്പിളകി തുടങ്ങി. മുട്ടുകുത്തി കമഴ്ന്ന് കിടന്ന് കന്തുറുഞ്ചുകയും വിരൽ ഊരി അടിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നെങ്കിലും ഇടതു കൈ സ്വന്തം പൂലിയും കന്തിലും അമർത്തി ഉറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
'അമ്മേ... ഹാ... ഹാ... ശൂ.... ഹാ... അരുണൂ...'
പെട്ടെന്ന് അണ പൊട്ടിയ തടാകം പോലെ പൂർ ജലം പുറത്തേയ്ക്ക് പാഞ്ഞു. അരുണിമയുടെ മുഖത്തും
കൈകളിലും നിറഞ്ഞു. ഒട്ടുംമടിക്കാതെ മൊത്തവും നക്കി കുടിച്ച്, പൂറും നക്കി വൃത്തിയാക്കി മുകളിലേക്ക് കയറി.
വീവ അവളുടെ മുഖം പിടിച്ചുപ്പിച്ച് ഉമ്മ കൊണ്ട് മൂടി.പിന്നെ ചുവന്നു്തുടുത്ത കവിളുകളിൽ പറ്റിയിരുന്ന തന്റെ പൂർവെള്ളം നക്കിയെടുത്തു രുചിച്ചു.
രണ്ടു പേരുടെയും കണ്ണുകൾ ഇടഞ്ഞപ്പോൾ ചുണ്ടുകളിൽ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. എന്നിട്ട് പരസ്പരം ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി വലിച്ചു.
ടീ ... എന്റെ കടിയും തീർത്തു താടി മോളെ...'
അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് തളർന്ന് കിതച്ചു കൊണ്ട് വീവയുടെ അരുകിൽ മലർന്നുകിടന്നു അരുണിമ .സ്പീഡിൽ ഫാൻ കറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവർ വിയർത്തു കുളിച്ചു. അതൊന്നും വകവയ്ക്കാതെ വീവ, അരുണിമയുടെ മുകളിൽ വലിഞ്ഞുകയറി. ആ സമയം അരുണിമയുടെ