Chapter Title : കാലത്തിന്റെ വിത്തുകൾ [ഭീം]

...എനിക്കങ്ങനെയാടീ ... തോന്നുന്നേ...'
വീവയുടെ വെളുത്ത് തുടുത്ത കവിളിൽ അരുണിമ കടിച്ചു.
'എടീ ... ദുഷ്ടത്തി... എന്റെ കവിളുവേദനിച്ചു... ഹു... അമ്മേ... എന്തൊരു നീറ്റല്‌....'
അവൾ വേദന അഭിനയിച്ചു.
'ഓ... പിന്നെ..., ഇത്രയും നാളും... ഇങ്ങനൊരു പച്ച കരുമ്പിനെ അടുത്തു കിട്ടിയിട്ട് ഒന്നും ചെയ്യാതെ വിട്ടാലെ... ദൈവം എന്നോട് കോപിയ്ക്കും. അതു കൊണ്ട് എന്റെ മോളുസമ്മതിച്ചാൽ...'
'സമ്മതിച്ചാൽ...'
വിവ ഇടയ്ക്ക് കയറി ചോദിച്ചു.
'നിന്റെ എവിടെ വേണേലും ഞാൻ കടിക്കാം. പിന്നെ... നല്ല അരമുള്ള നാവുമുണ്ട്.'
അരുണിമയുടെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു പ്രകാശം പരക്കുന്നതായി വിവ കണ്ടു.
'ഛെ... ഒന്നു പോടീ...'
വീവയ്ക്ക് നാണം വന്നു.
'ഓ... അപ്പോഴേയ്ക്കും എന്റെ പെണ്ണിനു നാണം വന്നോ...?അപ്പോൾ കെട്ടികൊണ്ട് പോണോൻ
ഊപ്പാട് വരുമല്ലോ...'
'അയ്യേ... ഒന്നു പോടീ ....'
വീവ മറുവശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടന്നു.
'അല്ലങ്കിലേ... ഞാൻ വരുത്തും.'
ആ തക്കം നോക്കി അരുണിമ തന്റെ 34സൈസുള്ള മുലകൾ വീവ യുടെ മുതുകിലമർത്തി വയറിലൂടെ കയ്യിട്ട്തന്നിലേയ്ക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് തല ഉയരത്തി കാതിൽ മുഖം ചേർത്തു.
'നിന്നെ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപിടിച്ച് കിടക്കക്കാൻ ആർക്കാടി ഭാഗ്യം...?
എന്തായാലും ഇവിടന്ന് പോകും മുന്നേ ... ഈ പഞ്ചാര കുഞ്ചിയുടെ സ്വാദ് ഞാൻ അറിയും മോളെ... അങ്ങനെ മറ്റൊരുത്തൻ ആദ്യം സുഖിക്കണ്ട.'
കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞിട്ട് അരുണിമയുടെ ഒരുകൈ വീവയുടെ
വയറിൽ നിന്നും നൈറ്റിക്ക് മുകളിലൂടെ മുകളിലേയ്ക്ക് നിരങ്ങി നീങ്ങി.
'ഛീ ...'
വീവ നാണം വരുത്തിയിട്ട് ചിരി കടിച്ചമർത്തി.
'എന്തൊരു മുഴുത്ത താടീ... മോളെ നിന്റെ രണ്ടു മുലകളും...? ഹൊ... വലിയ കരിക്കിന്റെ അത്ര ഉണ്ടല്ലോ ടി... ഒന്നെടുത്ത് പുറത്തിടടീ ... ഒന്ന് കണ്ടാസ്വദിച്ചിട്ട് ഞെക്കി പിഴിഞ്ഞ് ചപ്പി കുടിക്കട്ടെടീ... ചക്കരേ...'
അവളുടെ വികാരം നിറഞ്ഞ പതിഞ്ഞ വാക്കുകൾ വീവയിൽ സിരകൾക്ക് ചൂട് പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. വെളുത്ത് കൊഴുത്ത് തുടുത്ത അതിസുന്ദരിയായ അരുണിമയോടുo തനിക്കെപ്പോഴൊക്കെയോ ഇതുപോലെയൊക്കെ തോന്നിയിട്ടില്ലേ?... ഉണ്ട്.
മറയില്ലാത്ത സംഭാക്ഷണത്തിനിടയ്ക്ക്
കമ്പി പറയാത്ത ഒരു നാൾ പോലും ബാക്കിയില്ല. അപ്പോഴൊക്കെ അറിയാതെ പൂറിൽ നനവ് പടരും. ഉറക്കത്തിനിടയ്ക്ക് ഉണർന്ന്അരുണിമഅറിയാതെ ബാത്റൂമിലേക്ക് ഓടും. ആരെയെങ്കിലും