Chapter Title : കാമ സുഗന്ധിയല്ലേ ? [Smitha]

നീയല്ലേ അത് അവളെ വായിക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചേ? എന്നിട്ട്!”

അത് കേട്ട് അവന്‍ ചിരിച്ചു.

“നീയെന്നാ ചിരിക്കുന്നെ?”

“അമ്മ ബീപ്പി കൂട്ടുകേലേല്‍ ഒരു കാര്യം ഞാന്‍ പറയാം,”

“ഫയര്‍ ഞാന്‍ ആദ്യം വായിക്കുന്നേ ചേച്ചീടെ കയ്യീന്നാ...”

“എഹ്? എങ്ങനെ?”

“ചേച്ചി ആദ്യം ആ മാസിക കൊണ്ടുവന്നത് സുധാരേട്ടന്‍റെ വീട്ടീന്നാ,”

ഗ്രേസി വിശ്വാസം വരാതെ അവനെ നോക്കി.

“കൊടുത്തത് സുധാകരേട്ടന്‍ അല്ല, ലീലാമണി ചേച്ചിയാ..”

“നീ ചുമ്മാ പൊക്കോണം കുട്ടാ...പിന്നെ ലീലാമണി അങ്ങനത്തെ വൃത്തികെട്ട മാസിക ഒന്നും വായിക്കത്തില്ല...”

“വായിക്കുന്നത് ഞാനും കണ്ടിട്ടില്ല...”

അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷെ ചേച്ചിയോട് ശാരദ ചേച്ചി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..സുധാകരേട്ടന്‍ എല്ലാ ആഴ്ച്ചേലും ഫയര്‍ വാങ്ങും. ചേച്ചിയെക്കൊണ്ടും വായിപ്പിക്കും എന്നൊക്കെ അവര് കെടക്കുമ്പം...”

അത് പറഞ്ഞ് അവന്‍ ലജ്ജയോടെ അവളെ നോക്കി.

“ആ...ആ ..അതൊക്കെ പോട്ടെ!”

അവന്‍റെ നാണം കണ്ടിട്ട് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“അമ്മെ...”

അവന്‍ വിളിച്ചു.

അവള്‍ അവനെ നോക്കി.

“എന്നാ?”

“ഐസക്ക് മൊതലാളി അമ്മേനെ പണി സ്ഥലത്ത് വെച്ച് ഉമ്മ തരാനോ പിടിക്കാനോ ഒക്കെ നോക്കീട്ടൊണ്ടോ?”

ആ ചോദ്യം അവള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല എന്ന് തോന്നി.

“ഇതെന്ന പോലീസ് ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പം ആള്‍ക്കാര് നോക്കുന്ന പോലെ അമ്മ എന്നെ നോക്കുന്നെ?”

അവളുടെ മുഖഭാവം കണ്ടിട്ട് അവന്‍ ചിരിച്ചു.

“അത് പിന്നെ പോലീസ് ചോദിക്കുന്ന പോലെ ചോദിച്ചാ പിന്നെ അങ്ങനെ നോക്കില്ലേ?”

“ഞാന്‍ എന്തായാലും പോലീസ് അല്ലല്ലോ. അമ്മേടെ മോനല്ലേ?”

അവള്‍ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

“പറഞ്ഞെ അമ്മെ, മൊതലാളി അമ്മേനെ...”

“എന്തിനാ അറിയുന്നെ?”

“ഒരു രസമല്ലേ അമ്മെ? അമ്മയ്ക്കും ഇല്ലേ അത് എന്നോട് പറയുമ്പം ഒരു രസം?”

അവള്‍ മുഖത്ത് പരമാവധി ഗൌരവം വരുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നടന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അത് പുഞ്ചിരിയിലേക്ക് വഴിമാറുകയും ചെയ്തു.

“കണ്ടോ കണ്ടോ പാല്‍പ്പുഞ്ചിരി!”

അവന്‍ ചിരിച്ചു.

“അതിനര്‍ത്ഥം അമ്മയ്ക്കും അതൊക്കെ എന്നോട് പറയണം എന്നുണ്ട്! പക്ഷെ കള്ളി! സമ്മതിച്ചു തരില്ല!”

“നീയെന്നാ കാമുകന്‍ കളിക്കുവാണോ, എന്നെ കള്ളിയെന്നൊക്കെ വിളിക്കാന്‍?”

അവള്‍ ഗൌരവത്തില്‍ ചോദിച്ചു.

“ഒഹ്! നമ്മള് പാവം! ഇങ്ങനത്തെ സുന്ദരിക്കോതേടെയൊക്കെ കാമുകന്‍ ആകാനുള്ള യോഗം ഒണ്ടോ! ഇത് ദേവസ്യാച്ചന്റെ മൊതല്‍ അല്ലെ?”