Chapter Title : കാമ സുഗന്ധിയല്ലേ ? [Smitha]

ഒന്നുവല്ലേലും അവന് വയസ്സ് പത്ത് ഇരുപത്തി ഒന്നായില്ലേ? മാത്രവല്ല ഒളിച്ചും പാത്തും ഒന്നും അല്ലല്ലോ...ആരും , ഒരു പെണ്ണും അവനെ പറ്റി കമ്പ്ലൈയിന്റ്റ് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പടുത്തത്തില്‍ ഒരു ഉഴപ്പും ഇല്ല...വെളീല്‍ അങ്ങനെ ടൈം ഒന്നും കളയുന്നില്ല...അവന്‍റെ പ്രായത്തിലുള്ള പിള്ളേര് അങ്ങനെയാണോ? വല്ലപ്പോഴും സിഗരെറ്റ്‌ വലിയുണ്ട്. അതും പുറത്ത് പോയി വലിക്കില്ല. വീട്ടിന്‍റെ അകത്ത് അല്ലെ ഉള്ളൂ...?"

ഗ്രേസി ഒന്നും പറയാതെ മകളെ നോക്കി.

"സ്വന്തം അങ്ങള എന്‍റെ മൊലേം കുണ്ടീം ഒക്കെ കണ്ട് കമ്പിയാകൂന്ന് ഓര്‍ത്ത് അമ്മ പേടിക്കേണ്ട..."

ലിസി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"അവന്‍ അമ്മ വിചാരിക്കുന്ന ടൈപ്പ് ആങ്ങള അല്ല...എന്നതൊക്കെ വലിയ വലിയ വലിയ അവന്‍റെ കൊച്ച് തലമണ്ടയ്ക്കകത്ത് ഒള്ളതെന്നു അമ്മയ്ക്കറിയോ? പണ്ഡിതനാ അവന്‍! അറിയാവോ? പണ്ഡിതന്‍!!"

"പിന്നെ പണ്ഡിതന്‍മാരല്ലേ വൃത്തികെട്ട കഥേം പടോം ഒള്ള മാസിക വായിക്കുന്നേ? നീയവനെ അങ്ങ് വല്ല്യ പുണ്യാളന്‍ ആക്കുവൊന്നും വേണ്ട! നിന്‍റെ കുരുത്തക്കേടിനോക്കെ ചൂട്ടു പിടിക്കുന്നത് അവനാ! അതാ നീ അവനെ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നേന്നു എനിക്കറിയാം. ഞാന്‍ അത്ര പൊട്ടിയോന്നുവല്ല!"

ഇനി അവിടെ നിന്നാല്‍ ശരിയാകില്ല എന്ന് ലിസിക്ക് തോന്നി. തന്‍റെ സകല ചുറ്റിക്കളികളുടേയും ചരിത്രം മൊത്തം അമ്മ വിളമ്പും. അപ്പോള്‍ ഒന്നും മിണ്ടാന്‍ പറ്റാതെ മിഴുക്കസ്യാന്നും പറഞ്ഞ് തനിക്ക് ഇരിക്കേണ്ടി വരും.

അല്‍പ്പ നിമിഷത്തേക്ക് ലിസി മൌനം പാലിച്ചു.
ഗ്രേസി ജനാലയിലൂടെ മലനിരകളിലേക്ക് നോക്കി.

“അമ്മ എന്തിനാ എപ്പോഴും അങ്ങോട്ട്‌ നോക്കിയിരിക്കുന്നെ?”

അത് കണ്ട് ലിസി അവളോട്‌ ചോദിച്ചു.

“അവിടുന്ന് എപ്പഴും ഒരു പാട്ട് കേക്കാം ലിസി...”

ഗ്രേസി പറഞ്ഞു.

“പാട്ടോ? എന്നാ പാട്ട്? ഇതുവരേം ഞാന്‍