Chapter Title : കാമ സുഗന്ധിയല്ലേ ? [Smitha]

മിററിലൂടെ അവളുടെ മുഖം ശ്രദ്ധിച്ച് കുഞ്ഞേപ്പ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

“എന്നുവെച്ചാ ശരിക്കും ഒന്ന് പോതം കെടാന്‍ ഇഷ്ടം ഉണ്ടെന്നല്ലേ? അല്ലേടാ കുട്ടാ? നിന്‍റെ അമ്മയ്ക്ക് കൊതിയുണ്ട് നിനക്ക് ഒരനിയനെയോ അനീത്തിനെയോ തരാന്‍...”

“ഒഹ്!”

കൊച്ചുകുട്ടന്‍ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.

“എന്‍റെ ചേട്ടാ, അതിനുള്ള ഭാഗ്യമൊക്കെ നമുക്ക് ഉണ്ടാവുമോ?”

ഗ്രേസി അപ്പോള്‍ അവന്‍റെ കൈത്തണ്ടയില്‍ പിച്ചി.

“നിങ്ങക്കൊക്കെ അത് പറയുമ്പം രസവാ...”

ഗ്രേസി ഗൌരവത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

“നിങ്ങളാരും കൊച്ചുങ്ങളെ വയറ്റി ചൊമക്കുന്നില്ലല്ലോ..പേറ്റ് നോവറിയുന്നില്ലല്ലോ...ഒണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞ് വളത്തുന്നേന്‍റെ ബുദ്ധിമ്മുട്ടൊന്നും അറിയുന്നില്ലല്ലോ...”

“അത് ശരിയാ...”

കുഞ്ഞേപ്പ് ശരിവെച്ചു.

“അത്കൊണ്ട് എന്‍റെ കുഞ്ഞേപ്പേ, ആ ഒരു പൂതിയൊന്നും ഇപ്പ എനിക്കില്ല... രണ്ടെണ്ണത്തിനെ മേയിക്കാന്‍ പെടുന്ന പാട് എനിക്കെ അറീത്തൊള്ളൂ...അന്നെരവാ...”

കൊച്ചുകുട്ടന്‍ അപ്പോള്‍ അവളുടെ തുടയില്‍ പതിയെ പിച്ചി.

“അവന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടില്ല.”

ഗ്രേസി പറഞ്ഞു.

“അവന്‍ ശരിക്കും എന്നെ പിച്ചി തൊടേല്...”

“തൊടേല് പിച്ചിയാലെ നല്ല വേദന എടുക്കൂ കുഞ്ഞേപ്പ് ചേട്ടാ...ഇങ്ങനെ നിര്‍ത്തി അപമാനിക്കുമ്പം നല്ല പിച്ച് കൊടുക്കണ്ടേ...”

“പിന്നില്ലേ?”

കുഞ്ഞേപ്പും ശരിവെച്ചു.

“നമ്മള് ആണുങ്ങളെ മൊത്തവല്ലേ അവമാനിച്ചേ? നീ ചേച്ചീടെ തൊടേല് ഒരു പിച്ചും കൂടി കൊടുക്കടാ എനിക്കും വേണ്ടി...”

“എനിക്ക് ഇക്കിളി എടുക്കൂടാ...”

അവന്‍റെ കൈ വീണ്ടും അവളുടെ തുടയെ സമീപിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“രണ്ട് പിള്ളേരുടെ അമ്മയായി...”

കുഞ്ഞേപ്പ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എന്നിട്ടും ഇതുവരേം ചേച്ചീടെ ഇക്കിളി ഒന്നും മാറീല്ലേ? ദേവസ്യാച്ചന്‍ ഇനി വരുമ്പം ഒന്ന് കാണട്ടെ!”

“അതിപ്പം മാസത്തില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യവാ അപ്പച്ചന്‍ വരുന്നേ! അന്നേരം എങ്ങനെയാ അമ്മേടെ ഇക്കിളി മാറുന്നെ?”

അവള്‍ വീണ്ടും അവന്‍റെ തുടയില്‍ പിച്ചി.

“അമ്മയ്ക്ക് എന്‍റെ തൊടേല് പിച്ചാം. ഞാന്‍ അമ്മേടെ തൊടേല് പിച്ചുമ്പഴാ പ്രശ്നം!”

ഓട്ടോ മുമ്പോട്ട്‌ നീങ്ങി.

“എതാശുപത്രീലേക്കാ കുട്ടാ?”

അവള്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

“വിന്‍സെന്റ് ഡോക്റ്ററെ കാണാന്‍!”

അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“അയ്യോ നമ്മള് ഇന്നാള് കണ്ട ഡോക്റ്ററെയാണോ?”

അവള്‍ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
താന്‍ ഉറക്കെയാണല്ലോ ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചത് എന്നറിഞ്ഞ് അവളൊന്നു സംഭ്രമിച്ചു.
പിന്നെ ചുണ്ടുകള്‍ കൊച്ചുകുട്ടന്റെ കാതിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് അവന്‍ മാത്രം കേള്‍ക്കെ പറഞ്ഞു.

“ഇന്നാള്