Chapter Title : കാമ സുഗന്ധിയല്ലേ ? [Smitha]

വെക്കുവാരുന്നു..."

"കൈ മാറ്റ്..."

അവള്‍ പറഞ്ഞു .

"ഞാന്‍ ഞെക്കി ഒന്ന് വിടട്ടെ.."

അവന്‍ സുഖവും അദ്ഭുതവും നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് മടിയില്‍ നിന്നും കൈകള്‍ മാറ്റി. ഗ്രേസി അപ്പോള്‍ അവന്‍റെ മുഴയില്‍ പിടിച്ച് ഒന്ന് ഞെരിച്ച് പിടിച്ചു വിട്ടു.

"പിന്നെ എനിക്ക് ഒരു തോന്നല്‍...പതിനഞ്ചു കൊല്ലം അവന്‍ എന്നുവെച്ചാല്‍ മരിച്ചുപോയ നിന്‍റെ ചേട്ടന്‍..എന്‍റെ മൂത്ത മോന്‍ പാണ്ടിപ്പനക്കാട്ടില്‍ ഇരുന്നു പാടും.. പതിനഞ്ചാമത്തെ കൊല്ലം അവന്‍റെ പാട്ട് കേട്ടു കഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ മരിക്കും... അങ്ങനെ ഒരു തോന്നല്‍ ഉണ്ടായിട്ട് പതിനാല് കൊല്ലം കഴിഞ്ഞു...ഇത് പതിനഞ്ചാമത്തെ കൊല്ലവാ...എനിക്ക്...."

അത് പറഞ്ഞ് ഗ്രേസി സീറ്റില്‍ നിന്നും അവന്‍റെ മടിയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു.

കൊച്ചുകുട്ടന്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

"അമ്മെ...!"

അവന്‍ ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു.

ഗ്രേസി അനങ്ങിയില്ല.

"എന്നാടാ കുട്ടാ?"

പെട്ടെന്ന് മുന്ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരാള്‍ ഓടിവന്നു.

"ചാക്കോച്ചേട്ടാ..."

അയാളോട് കൊച്ചുകുട്ടന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു. ആശുപത്രിയില്‍ പോയി വരികയാണ്. സംസാരമധ്യത്തില്‍ ഇങ്ങനെ ബോധം കെട്ടു, എന്നൊക്കെ.

"നീയൊരു കാര്യം ചെയ്യ്‌..."

ചാക്കോ പറഞ്ഞു.

"അടുത്ത വളവ് കഴിഞ്ഞാ നിങ്ങടെ വീട് എത്തീല്ലേ? വിന്‍സെന്റ് ഡോക്റ്ററെയും കൂട്ടി ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്ക് വന്നേക്കാം..ചെലപ്പം നിസ്സാര കേസ് എന്തെലുവേ കാണുവൊള്ളൂ...നീ പേടിക്കാതിരി..."

അദ്ധ്യായം - അഞ്ച്

ഗ്രേസിയുടെ മുറിയില്‍ ഡോക്റ്റര്‍ വിന്‍സെന്‍റ്റും ലീലാമണിയും സുധാകരനും ലിസിയും ഐസക്കും കൊച്ചുകുട്ടനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രേസിയ്ക്ക് മരുന്ന് കൊടുത്തു. അവള്‍ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.

"ഡോക്റ്ററെ, ഇതെന്നാ അസുഖവാ? ഇങ്ങനെ ഒക്കെയുണ്ടോ അസുഖം?"

ഐസക്ക് ചോദിച്ചു.

"ചിലരില്‍ അങ്ങനെയാണ് ഐസക്കെ,"

ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു.

"കാര്യം ആള് ഫുള്ള് നോര്‍മ്മല്‍ ആയിരിക്കും. നോര്‍മ്മല്‍ ആയി