Chapter Title : കാമാനുരാഗം [സ്പൾബർ]

ഭംഗിയാക്കിയ പാത. നിഷ കൗതുകത്തോടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. എല്ലായിടവും വൃത്തിയോടെയും ഭംഗിയോടെയും ഒരുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ തീർത്തും വിജനത. എവിടെയും ഒരു മനുഷ്യക്കുഞ്ഞ് പോലുമില്ല. ഇതേതായാലും തങ്ങൾക്ക് പറ്റിയ സ്ഥലം തന്നെ. കുറച്ച് കൂടി മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ ഒരാൾ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. സനൂപ് വണ്ടി നിർത്തി. അയാൾ അടുത്ത് വന്ന് പറഞ്ഞു.

“ വെൽക്കം സാർ… ഇതിലെ നേരെ പോയാൽ അവസാനം കാണുന്നതാണ് താങ്കളുടെ കോട്ടേജ്. വണ്ടി അവിടെ പാർക്ക് ചെയ്യാം. അവിടെ ആളുണ്ടാവും.. താങ്ക്യൂ.. സാർ…”

സനൂപ് വണ്ടി വലത്തേക്ക് തിരിച്ചു. നിരനിരയായി കോട്ടേജുകൾ. പക്ഷേ ഉയരം കൂടിയ മതിൽ മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ. ആ പാത ചെന്നവസാനിക്കുന്നിടത്ത് വലത്തേക്കൊരു ഗേറ്റ്. അവൻ വണ്ടി അതിലൂടെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി.
മനോഹരമായി പുൽത്തകിടി പിടിച്ച വിശാലമായമുറ്റവും, അങ്ങേ അറ്റത്ത് സുന്ദരമായ ഒരു കൊച്ചു വീടും.
തൂണിൽ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന തരം വീടാണ്. അടിയിൽ വണ്ടി നിർത്തിയിടാം. നല്ല റിച്ചായി വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു സ്ത്രീയും, ഒരു പുരുഷനും അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അവർ വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്യാനുള്ള സ്ഥലം കാണിച്ചു കൊടുത്തു. സനൂപ് അവിടെ വണ്ടി നിർത്തി.

“ വാടീ… ഇറങ്ങാം..”
അവൾ ഇരുന്ന് പരുങ്ങി.

“ എന്താടീ പൂറീ..നീ ഇറങ്ങുന്നില്ലേ…”

“ അതല്ലെടാ കുട്ടാ..ഞാനവര് പോയിക്കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങാം..നീ ചെന്ന് കാര്യങ്ങളൊക്കെ ശരിയാക്കി വാ…”

“ അത് വേണ്ട… നീ ഇറങ്ങ്… അവരെ പേടിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട… അവരിതൊക്കെ എന്നും കാണുന്നതാ…”

“അതല്ലടാ പൊട്ടാ… എൻ്റെ പാവാടയാകെ നനഞ്ഞു. പാൻ്റി കൂടിയില്ല… നീ പോയേ… എന്നിട്ട് അവരെ പറഞ്ഞ് വിട്…”

“വീണ്ടും ഒലിപ്പിച്ചോടീ പൂറീ… എൻ്റീശ്വരാ… ഈ മൈരിനെക്കൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ…”

“ നീ പോടാ…കു…കു..കുണ്ണേ…”
അവൾ ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.
സനൂപ് വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

“ വെൽക്കം സാർ…”
സുന്ദരിയായ ആ പെൺകുട്ടി കൈകൾ കൂപ്പിപ്പറഞ്ഞു. അവിടെ ഒരു മേശയും നാല് കസേരകളുമുണ്ട്. ഓരോ കോട്ടേജിലും അഥിതികൾ വരുമ്പോൾ അവർ അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് ചെക്കിൻ ചെയ്യുകയാണ് പതിവ്. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അവർ പോയി. സനൂപ് വണ്ടിക്കടുത്തെത്തി ഡോർ തുറന്നു.