Chapter Title : കാമഭ്രാന്ത് [വിക്രം വേദ]
കോളേജിൽ പഠിയ്ക്കാൻ ചേർന്നതോടെ അറ്റുപോയത് ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹംകൂടിയായിരുന്നു.
സ്കൂളിൽ പോകുമ്പോഴും തിരിച്ചുവന്നാലും എന്നോടൊട്ടി നടന്നിരുന്നവൾ.. എന്റെഎല്ലാ വിശേഷങ്ങളും ക്ഷമയോടെ കേട്ടിരുന്നവൾ.. മഴക്കാലത്തു തണുത്തുവിറച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ എന്നോട് പറ്റിച്ചേർന്ന് എനിയ്ക്കു ചൂടുപകർന്നു കിടന്നുറങ്ങിയിരുന്നവൾ..
അവളെന്നോട് മിണ്ടാതായതും മുറിമാറി കിടക്കാൻ തുടങ്ങിതുമെല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു. ഒന്നോ രണ്ടോ മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവളും ഞാനും വേറെ ആരൊക്കെയോ ആയിമാറി. ആദ്യമൊന്നും എനിയ്ക്കത് സഹിയ്ക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവൾ മിണ്ടാത്തതിനും കൂട്ടുകിടക്കാൻ വരാത്തതിനും അവളുടെ മുറിയിൽപോയി കിടക്കാൻ സമ്മതിക്കാത്തതിനുമൊക്കെ ഞാൻ വീട്ടിൽ നിരന്തരം വഴക്കുകൂടി. എന്നാൽ
"അവള് വല്യപെണ്ണായില്ലേ... ഇനിയെങ്ങനെയാ മോന്റെകൂടെ കിടക്കുന്നേ?"
എന്നുള്ള അമ്മയുടെ സമാധാനിപ്പിയ്ക്കലിൽ അതെല്ലാം മുങ്ങിപ്പോയി. എന്നാലും എന്താണ് അവരീ പറയുന്ന വളർച്ചയെന്നു മാത്രം എനിയ്ക്കാ സമയത്ത് അറിവുണ്ടായിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ പോകെപ്പോകെ വേറൊന്നു ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവളിലെന്തോ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നെ കാണുമ്പോൾ അടച്ചു വെയ്ക്കുന്ന ബുക്കുകളിൽനിന്ന് അവളെന്തോ വായിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. അത് വായിയ്ക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ചിരിയും നാണവുമൊക്കെ കാണാനുമുണ്ട്. എന്നാൽ അവളുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് പലവട്ടം അരിച്ചുപെറുക്കിയിട്ടും ആ ബുക്കുകളിൽ ഞാനൊന്നും കണ്ടുമില്ല.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം രാത്രിയിൽ വെള്ളം കുടിയ്ക്കാനായി അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോഴാണ് അവളുടെ മുറിയിലെ ചെറിയ സീറോബൾബ് കിടക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രെദ്ധിച്ചത്. അകത്താണേൽ തേങ്ങൽ മാതിരിയുള്ളൊരു ഒച്ചയും കേൾക്കാമായിരുന്നു. വാതിൽപഴുതിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച...
ബെഡ്ഡിൽ തുണിയില്ലാതെ മലർന്നു കിടന്ന തനുച്ചേച്ചിയുടെ മേലെ ഇരുവശത്തുമായി കൈകുത്തിനിന്ന് അരക്കെട്ടനക്കുന്ന ഒരുത്തൻ. ചേച്ചിയുടെ കാലുകൾ അവന്റെ കഴുത്തിനിരുവശത്തുമായി പൊങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്.
അവന്റെ വലതുകൈ ചേച്ചിയുടെ കഴുത്തിലമർന്നിട്ടുമുണ്ട്. അവൾ കരയുന്ന ശബ്ദമായിരുന്നു ഞാൻ കേട്ടത്. ഞാൻ ശെരിയ്ക്കും പേടിച്ചുപോയി. തലേന്നുകണ്ട
💬 Comments
View all comments