Chapter Title : കാമഭ്രാന്ത് [വിക്രം വേദ]

കൊണവുമില്ലാത്തവൻ..."

എത്രയൊക്കെ ശബ്ദം മയപ്പെടുത്താൻ ശ്രെമിച്ചിട്ടും എനിയ്ക്കു ദേഷ്യമടക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായില്ല.

എന്നാൽ ഞാനതു പറഞ്ഞതും ദഹിപ്പിയ്ക്കുന്ന നോട്ടത്തോടെ അവളെന്റെ നേരേ പാഞ്ഞുവന്നു.

"പണവും കൊണവുമില്ലേലും മൂത്ത ഒരണ്ടി ഉണ്ടായിരുന്നെടാ അവന്... എന്റെ പൂറടിച്ചു പൊളിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരുന്നു... അല്ലാതെ നിന്റെ അളിയന്റെ ഉപ്പിലിട്ട മാങ്ങപോലെ കിടക്കുന്ന കോവയ്ക്ക അല്ലായിരുന്നത്..."

അവൾ പുലമ്പിക്കൊണ്ട് എന്റെ ബനിയന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചുലച്ചുകൊണ്ടത് പറഞ്ഞതും ഞാൻ ഞെട്ടി. എന്റെ ചേച്ചിയുടെ വായിൽനിന്നും ഇത്തരമൊരു സംസാരം ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതേയല്ലല്ലോ...

"എടീ നീ? നീയിതെന്താ?"

"എത്ര നോക്കിയാലും അണ്ടിപൊങ്ങാത്തൊരു പൂറന്റെ തലയിൽ കെട്ടിവെച്ചില്ലേടാ നീയൊക്കെ കൂടിയെന്നെ? എന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചില്ലേടാ നീയൊക്കെ?"

അവൾ അലമുറയിട്ടു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് കൈചുറ്റിക്കിടന്നപ്പോൾ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു എനിയ്ക്ക്. സ്വത്തും പണവും സൗന്ദര്യവുമൊക്കെയുള്ള അളിയന് ഇങ്ങനെയൊരു പ്രശ്നമുള്ളതായി ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.

കുട്ടികളുണ്ടാകാത്തിന്റെ പേരിൽ പലതവണ ആശുപത്രിയിൽ പോകുന്ന വിവരം വിളിച്ചറിയിച്ചപ്പോൾ പോലും ഇങ്ങനെയൊരു സൂചന തന്നിരുന്നില്ല. രണ്ടുപേർക്കും കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്നു മാത്രമാണല്ലോ എന്നും പറഞ്ഞിരുന്നത്..

"രണ്ടുകൊല്ലം ഞാൻ സഹിച്ചു... പറ്റാവുന്നത്രേം ഞാൻ നോക്കി. പൂറുകണ്ടാലും കൂതി കണ്ടാലും അണ്ടി പൊങ്ങാത്ത ആ നാറിയെക്കൊണ്ട് ഞാനെന്തു പൂറു ചെയ്യാനാ? അവസാനം ഞാനെന്റെ ജിനുവേട്ടന്റെ അടുത്തേയ്ക്കുതന്നെ തിരിച്ചു പോകുമെന്നായപ്പോൾ നീയൊക്കെക്കൂടി കള്ളക്കേസുണ്ടാക്കി അകത്താക്കിയില്ലേടാ ആ പാവത്തിനെ? എനിയ്ക്കറിയാടാ... നീയും നിന്റെ തന്തേങ്കൂടി പ്ലാൻ ചെയ്‌തകത്താക്കിയതാ എന്റെ ജിനുവേട്ടനെ. എന്നിൽനിന്നകറ്റാൻ!"

"ആ പൂറനെ അകത്താക്കിയിട്ട് ഞങ്ങൾക്കെന്തു കിട്ടാനാടീ? പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിയ്ക്കുന്ന പിള്ളേർക്ക് കഞ്ചാവ് വിറ്റതിനാ ആ മൈരനിപ്പോൾ അകത്തു കിടക്കുന്നത്... ബസിൽ വെച്ച് കോളേജ് പെമ്പിള്ളേരെ കേറിപ്പിടിച്ചതിനുള്ള കേസ് വേറെയും... അതിലിപ്പോ ഞങ്ങളെന്തു ചെയ്‌തൂന്നാ?"