Chapter Title : കാമദേവത 5

“ഓ.. വേഗം വേണം..”

“ഇതൊന്ന് തീര്‍ന്നിട്ട് വേണം ഞാനും ആന്‍റിയും കല്യാണം കഴിക്കാന്‍..”

“നിങ്ങളുടെ ഇഷ്‍ടം.. എനിക്കൊരു ചുക്കുമില്ല..”

ആന്‍റി എടുത്തുകൊണ്ടുവന്ന പേപ്പറില്‍ ഞാന്‍ ഒപ്പിട്ടുകൊടുത്തു. ആന്‍റി അത് മേശയിലേക്ക് ഇട്ടിട്ട് വീണ്ടും ജയേട്ടന്‍റെ മടിയില്‍ കയറിയിരുന്നു. അവര്‍ പരസ്പരം ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് സോഫയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. ആന്‍റിയുടെ ഗൌണ്‍ പൊക്കി ജയേട്ടന്‍ അവരുടെ കുണ്ടികളെ തഴുകി. ആന്‍റി ഇക്കിളിപൂണ്ട് കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു. അവരുടെ കാമപ്പേക്കൂത്തുകളെ പാടേ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ മെല്ലെ പുറത്തേക്കിറങ്ങിനടന്നു. ഗേറ്റിനടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ ഒരു ഓട്ടോയില്‍നിന്ന് ഓഫീസിലെ പുതിയ സ്റ്റാഫ് ഹേമ ഇറങ്ങുന്നതും അവള്‍ അകത്തേക്ക് നടക്കുന്നതും ഞാന്‍ കണ്ടു. എന്നെ കണ്ട് ഒന്നു പതറിയെങ്കിലും പുച്‍ഛത്തോടെ മുഖം കോട്ടി അവള്‍ കുണ്ടിയിളക്കി അകത്തേക്കു നടന്നു. ഓ! അപ്പോള്‍ ഈ കൂത്തിച്ചിയുമുണ്ട് പരിപാടിക്ക്. ഞാന്‍ വെറുപ്പോടെ തിരിഞ്ഞുനടക്കാനൊരുങ്ങി.

സത്യത്തില്‍ എനിക്ക് ജയേട്ടനോട് അസൂയ തോന്നാതിരുന്നില്ല. ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചമായ രണ്ട് ചരക്കുകളെ അവരുടെ സമ്മതത്തോടെ പണ്ണുക! സലീമിക്ക പോയശേഷം ഞാന്‍ ഇതുവരെ കളിച്ചിട്ടില്ല. ദിനം‍പ്രതി കൂടിവരുന്ന കാമദാഹം എന്നെ അസ്വസ്‍ഥയാക്കിയിരുന്നു. ഇവിടെ ജയേട്ടന്‍ രണ്ട് ആറ്റന്‍ ചരക്കുകളെ ഒന്നിച്ചു പണ്ണുന്നു! പോണ്‍ വീഡിയോകളില്‍ മാത്രമേ ഞാന്‍ ത്രീസം കളി കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. അതൊന്നു ലൈവായി കാണണമെന്ന മോഹം ഉള്ളില്‍ തോന്നിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മെല്ലെ പതുങ്ങിപ്പതുങ്ങി അങ്ങോട്ടു നടന്നു. പിടിക്കപ്പെട്ടാല്‍ ആകെ നാറും. എന്നാലും സാരമില്ല. ഞാന്‍ ഹാളിന്‍റെ സൈഡിലുള്ള ജനലിനരികില്‍ നിന്നു. അത് അല്‍പ്പം തുറന്നാണു കിടന്നിരുന്നത്. അകത്തെ കാഴ്ചകള്‍ നന്നായി കാണാം.

അകത്തേക്ക് കയറിയ ഹേമ വാതിലടച്ച് ബോള്‍ട്ടിട്ടു. ആന്‍റിയും ജയേട്ടനും പൂര്‍ണനഗ്നരാ യിരുന്നു. സോഫയില്‍ ചാരിയിരിക്കുന്ന ജയേട്ടന്‍റെ കുലച്ചുനില്‍ക്കുന്ന കുണ്ണയില്‍ പതുക്കെ വാണമടിച്ചുകൊണ്ട് മേലെനിന്നു താഴേക്ക് നക്കുകയാണ് ആന്‍റി. തുടുത്തുചുവന്ന മകുടം ഇടക്കിടെ ഉറിഞ്ചിക്കൊണ്ട് കലാപരമായ ഊമ്പല്‍. ജയേട്ടന്‍ കയ്യെത്തിച്ച് ആന്‍റിയുടെ ചന്തി വിടവിലും കൊഴുത്തുരുണ്ട കുണ്ടികളിലും തടവുന്നു. ഹേമ കയറിവന്നത് അവരൊട്ടും ഗൌനിച്ചതയില്ല. ഹേമ ബാഗ് ടീപ്പോയില്‍ വെച്ച് മെല്ലെ ഉടുത്തിരുന്ന സാരി അഴിച്ച് അടിപ്പാവാടയും ഊരിക്കളഞ്ഞു. അവളുടെ കുണ്ടികള്‍ തുളുമ്പിനില്‍ക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. ബ്ലൌസും ബ്രായും കൂടി ഊരിക്കളഞ്ഞ് അവള്‍ മെല്ലെ അവരുടെയടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“നിങ്ങള്‍ രാവിലെത്തന്നെ തുടങ്ങി