കമം പ്രകൃതി തന്ന വരദാനം

Kamam Prakruthi Thanna Varadanam | Author : Michele

1.പുതിയൊരു പാതയിൽ
കൊച്ചിയുടെ തിരക്കുള്ള പ്രഭാതം. ആറുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളൂ. എങ്കിലും ഇൻഫോപാർക്കിന്റെ റോഡുകളിൽ കാറുകളും ബൈക്കുകളും നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. അഖിൽ കുളിച്ച്, ഇസ്തിരിയിട്ട ഷർട്ടും പാന്റും അണിഞ്ഞ്, ബാഗും തൂക്കി ഇറങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ ത്രില്ലുണ്ടായിരുന്നു. പുതിയ ജോലി. പുതിയ ഓഫീസ്. പുതിയ മനുഷ്യർ.

ടെക്‌നോപാർക്കിന്റെ പത്താം നിലയിൽ “ക്രിപ്റ്റോവേൾ” എന്ന കമ്പനി. ഗ്ലാസ് ഡോറുകൾ തുറന്ന് അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ തണുത്ത എസി കാറ്റും കാപ്പിച്ചെടിയുടെ മണവും ഒന്നിച്ചടിച്ചു. റിസപ്ഷനിൽ ഇരുന്ന പെൺകുട്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് “ഗുഡ് മോണിംഗ് സാർ” എന്ന് പറഞ്ഞു. അഖിൽ തിരിച്ചും ചിരിച്ചു. പിന്നെ എച്ച്.ആർ. മുറിയിലേക്ക്.

അവിടെ, ഒരു കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത് ആയിഷയെയാണ്.

ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ അവന്റെ ഹൃദയം ഒന്നമർന്നു. കറുത്ത ഹിജാബിനുള്ളിൽ നിന്നും തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മുഖം. വെളുത്തു തുടുത്ത കവിളുകൾ. ചുണ്ടിൽ നേർത്ത ചിരി. ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ അവൾ ഒതുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നത് കഴുത്തിൽ നിന്ന് ചെറുതായി താഴേക്ക് വീണിരുന്നു. മാറിടത്തിന്റെ വക്രത നേർത്ത തുണിയിലൂടെ അനായാസം തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. അഖിൽ കണ്ണുകളഴിച്ചു നോക്കി. അവൾ തിരിച്ചും നോക്കി. ഒരു നിമിഷത്തെങ്കിലും അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു.

“ഹലോ… നീ ആയിഷയാണോ?” എച്ച്.ആർ. മാനേജർ ചോദിച്ചു.
“അതെ മാഡം.” അവളുടെ ശബ്ദം മൃദുവായിരുന്നു. മലയാളത്തിന്റെ കൊച്ചി ലഹരി ചാലിച്ച്.

അഖിലിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. “ഹായ്… നീയും ജോയിൻ ചെയ്യുന്നതാണോ?”
“അതെ… അഖിൽ.” അവൻ കൈ നീട്ടി. അവളുടെ വിരലുകൾ തണുത്തതും മൃദുവുമായിരുന്നു.

അന്ന് മുതൽ അവർ ഒരേ ടീമിലായി. ആയിഷ സീനിയർ ഡെവലപ്പർ. അഖിൽ ഫ്രഷർ. പക്ഷേ അവൾ അവനെ സഹായിക്കാൻ എപ്പോഴും മുന്നിൽ നിന്നു. ലഞ്ച് ടൈമിൽ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ചിരിച്ചു. ചായ കുടിച്ചു. വൈകുന്നേരം ഒരുമിച്ച് ബസ്സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ ചിരി കേൾക്കാൻ മാത്രയിൽ അഖിലിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഉരുകുന്ന പോലെ തോന്നി.

ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അഖിൽ പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരിടവും കിട്ടുന്നില്ല. പഴയ റൂം