Chapter Title : കാമപൂജ 4 [Meera Menon]

തരാൻ കഴിയില്ല. രണ്ടു വൃഷണങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ട ആൾക്ക് എങ്ങനെ കുട്ടികൾ ഉണ്ടാവും സത്യം മറച്ചു വച്ച് തന്നെ കല്യാണം കഴിച്ചത് എന്തിനാണെന്ന് എത്രയോ വട്ടം നദിച്ചിരിക്കുന്നു. അപ്പോഴെല്ലാം ഒറ്റമറുപടിയേ ആ നാവിന്നു വന്നിട്ടുള്ളൂ. നിന്നെ പണ്ടുമുതലേ എനിക്കിഷ്ടമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഒക്കെ മറച്ചു വച്ചത് ഇനിയും അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും. പക്ഷേ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ജീവിതം പൂർണമാകുന്നത് അവളൊരു അമ്മയാകുമ്പോഴാണെന്ന് വിജയേട്ടനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാൻ തനിക്കിതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. കൂടുതൽ പറയുമ്പോൾ അടുത്ത മറുപടി ഇങ്ങനെയാണ്. നിനക്ക് ഒരു കുഞ്ഞു വേണമെങ്കിൽ നമുക്കൊന്നിനെ ദത്തെടുത്ത് വളർത്താമല്ലോ. കുട്ടികൾ ഇല്ലാത്തവർ എത്രയോ പേർ ദത്തെടുക്കുന്നു. ആ വാക്കുകൾക്കു മുന്നിൽ തന്റെ തല കുനിയും. ശരിയാണ് വിജയേട്ടൻ പറയുന്നത്. പക്ഷേ, സ്വന്തം നരയിൽ പിറന്ന ഒരു കുഞ്ഞിനെ ആഗ്രഹിക്കാത്തവർ ആരുണ്ട്. ഒരു നീർഘനിശ്വാസത്തോടെ രാധ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. ഇപ്പോൾ നതൂ ഉറങ്ങി കാണില്ല. താൻ നല്ലുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഉറങ്ങാതെ കാത്തിരിക്കുകയായിരിക്കും. തനിക്കും നന്തുവിന്റെ സാമീപ്യം ഇല്ലാതെ ഒന്നിനും സാധിക്കില്ലെന്ന് വന്നിരിക്കുകയാണിപ്പോൾ അവൻ പണ്ടുമുതലേ എന്റേതു മാത്രമായിരുന്നല്ലോ. അമ്മയും ഓമനയും ഉറങ്ങിയെന്നു തോന്നുന്നു. ശബ് ദമൊന്നും കേൾക്കില്ല. രാധ എണീറ്റു. പിന്നെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്കുനോക്കി. എങ്ങും നിതാന്ത നിശബ് ദത മാതം. പറ്റിയ സന്ദർഭം വിജയേട്ടൻ വന്നാൽ തനിക്കിങ്ങനെ രാതിയിൽ എണീറ്റു പോകാൻ സാധിക്കില്ല. അവൾ നന്തുവിന്റെ മുറിയിലേക്കു നടന്നു. നതൂ അപ്പോൾ കാഞ്ചനയുടെ അനുജത്തി നന്ദനയുമായുള്ള കാമകേളികളുടെ ഓർമ്മയിൽ വ്യാപരിക്കുകയായിരുന്നു.
നച്ചി വരുന്നതിനുമുമ്പ് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കാണിക്ക് നതൂ. അവന്റെ ഉദ്ധരിച്ച ലിംഗം വയറിൽ നർത്ത് ഉരച്ചുകൊണ്ട് നന്ദന പറഞ്ഞു. മുട്ടുകുത്തി കുനിഞ്ഞിരുന്ന് ലിംഗം