Chapter Title : കാമപ്പേക്കൂത്തുകൾ 4 [വനജ] [Legacy Archive]

ഞാൻ പറയുവേ, പിന്നെ എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടരുതേ”

“നീ പറയെടാ കുട്ടാ”

“ഈ ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ബ്ലൗസിൽ അമ്മയുടെ മുലകൾ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്” പിൻവശത്ത് നോക്കി “പിന്നെ സമൂലമായ അടിവയറും താഴെ ഉരുണ്ട് ഇളകുന്ന നിതമ്പം ഹോ, എന്താ ഒരു ആകാരം, എടുത്തുപിടിച്ചങ്ങനെ നിൽക്കല്ലേ” വീണ്ടും മുന്നിൽ വന്ന്,
“നാഭിച്ചുഴിക്കും ബ്ലൗസിനുമിടയിൽ ഒരൽപം തള്ളിയിട്ടുണ്ടോ എന്നു സംശയിക്കാവുന്ന തരത്തിലുള്ള പരന്ന അടിവയർ അതിലും ഭംഗിയാണ് കാണാൻ, പൊയ്കയിൽ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന താമരപ്പൂ പോലെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന പൊക്കിൾചുഴി, അതിന്റെ ആഴം ഏതൊരു പുരുഷനേയും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കും”

“അപ്പോൾ നിനക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നുണ്ടോ, അതൊ നീയൊരു ആണല്ലെന്നുണ്ടോ?”

“അമ്മ എന്റെ ആണത്ത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയാണോ”

“ചോദിച്ചതിന് മറുപടി പറയെടാ” എന്നു പറഞ്ഞ് അവര് അവനെഴുന്നേറ്റൊഴിഞ്ഞ കസേരയിലിരുന്നു. മോണിറ്ററിൽ ഓടുന്നതിലേക്ക് മനപൂർവം ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആവർത്തിച്ചു “പറയെടാ”

എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ, അമ്മയായത്കൊണ്ട് തടഞ്ഞ് നിർത്തിയിരുക്കയാ”

‘അപ്പോൾ ചേച്ചിയായിരുന്നെങ്കിലോ?”

”അമ്മയും പെങ്ങളും ഒരുപോലെയല്ലേ”

” ആണോ? ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവര് മോൻ കുണ്ണയിൽ ലുംഗിയടക്കം പിടിച്ചു. ഒരു മുഴുത്ത വരാൽ പോലെ അവൻ കയ്യിൽ കിടന്നു പിടക്കുന്നു.

‘എടാ പൊലയാടിമോനെ, കഴിഞ്ഞ ഏഴു ദിവസവും നിങ്ങൾ ഇവിടെ കാട്ടിക്കൂട്ടിയതൊന്നും ഞാനറിഞ്ഞില്ലെന്നാ കരുതിയത്. മോൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ പോലും നീയവളെ ചെയ്തത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. അമ്മ നിങ്ങളെ കുറ്റം പറയില്ലെടാ, അവളുടെ കടിയിളകുമ്പോഴേക്കും നിന്റെ അളിയനങ്ങു പോകും, ഇനി വരുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കകൻ സാധാരണ ഒരു പെണ്ണിനും കഴിയില്ല, എന്നാലും അവൾ ബുദ്ധിയുള്ളവളാ, വെളിയിൽനിന്നാരെയും പിടിച്ചില്ലല്ലൊ, എനിക്കതിൽ സന്തോഷമേയുള്ളു. അമ്മയുടെ സ്തിഥിയും വ്യത്യാസമല്ലെടാ, പ്രമേഹം കണ്ടാളില്ലാത്ത അച്ചൻറതൊന്നു ഉണരണമെങ്കിൽ എന്തു മാത്രം പാടുപെടണമെന്നമ്മക്കേ അറിയൂ, അതും ചിലപ്പോൾ ഒന്നോ ഒന്നരയോ മാസം കൂടുമ്പോഴൊന്നു, ഉണർന്നാൽ തന്നെ ഒരു അര ഉണർച്ചേ കാണൂ, അമ്മയുടെ വിധി. അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ്, മോൾ വന്നദിസം ഈ മുറിയിൽ നിന്ന് മോൾ അമ്മ എന്നലറിയത് ഞാൻ കേട്ടത്,
എന്താണ് കാര്യമെന്നറിയാൻ ഓടി വന്ന ഞാൻ അടഞ്ഞ വാതിലിനുപിറകിൽ നിങ്ങളുടെ പണ്ണുസംഗീതമാ കേട്ടത്, ഒടുവിൽ അവിടെകുത്തിയിരുന്ന് വിരലിട്ട് സുഖിച്ചിറങ്ങിപ്പോയി,