Chapter Title : കാമപ്പേക്കൂത്തുകൾ Part 2 [വനജ] [Legacy Archive]

പുഞ്ചിരിക്കും.
അന്ന് ഉമ്മ കാര്യമായി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഞാൻ വേഗം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കിടന്നുറങ്ങി.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോളും ഒരു കുസൃതി ചിരി മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഭക്ഷണം നിർത്തി എഴുന്നേൽക്കാൻ നിന്നപ്പോൾ ഉമ്മ പറഞ്ഞു.
“എടാ ഇതൊക്കെ ഈ പ്രായത്തിന്റെയാ…സാരമില്ല.”

“സോറി ഉമ്മാ ഇനി ചെയ്യില്ല” ഞാൻ അതു പറഞ്ഞ് ഉമ്മാനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയാൻ തുടങ്ങി.

“അയ്നെന്താടാ…. ആണും പെണ്ണും ഉണ്ടായ കാലം മുതലേ ഇതൊക്കെ ഉണ്ട്.. നീ എന്തിനാ സോറി പറയുന്നേ…”

“എന്നാലും ഞാൻ ഉമ്മാന്റെ പാൻറി…” ഉമ്മ എന്റെ വായ പൊത്തി.

“അനക്ക് ഇഷ്ടയിട്ടല്ലേ.. അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങീൻ ചെയ്യില്ലല്ലൊ…. ഉമ്മയും ഒരു പെണ്ണാ നീ അത് മറക്കണ്ട…’

“ഇനി ഞാൻ.”

“ഇനിയും ചെയ്യോ ഉമ്മാക്ക് ന്റെ മോനോട് സ്നേഹം കൂടേ ഉള്ളൂ” അതു പറഞ്ഞ് ഉമ്മ എന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുമ്പിച്ചു..

“ഉം വേഗം ക്ലാസിൽ പോ….”

ഞാൻ ക്ലാസിലേക്ക് പോയി.

അതിനു ശേഷം പലപ്പൊഴും ഉമ്മ എന്നെ വശീകരിക്കാനെന്നോണം നടക്കുന്നതും ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഉമ്മയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അല്ലറ ചില്ലറ പ്രദർശനങ്ങളും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. കുനിയുമ്പോൾ കപ്പളങ്ങാ മുലകൾ എന്റെ മുമ്പിൽ കാണിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഒന്നും വ്യകമാകും വിധം പറയുന്നുമില്ല.

ക്ഷമ ആട്ടിൻ സൂപ്പിന്റെ ഫലം ചെയ്യും എന്നാണല്ലോ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. നാലഞ്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞു.

ഞാൻ അന്ന് ക്ലാസില്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ വീട്ടിൽ തന്നെ ഇരിക്കായിരുന്നു. സമയം ഉച്ചയായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അപ്പോളാണ് ഇത്താന്റെ ഫോൺ വരുന്നത്.

“സലാം ഇത്ത എന്താ അന്റെ വിശേഷം? പുത്യാപ്ല എന്തു പറയുന്നു.

“ഇത്താക്ക് സുഖാടാ മോനേ.” ഇത്തയുടെ കിളികൊഞ്ചൽ.

“സുഖിക്കണ്ട