Chapter Title : കാമത്തില്‍ തിളക്കുന്ന രക്തബന്ധങ്ങള്‍ - [Dr.Kirathan]

ജാനകിയും, അവര്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഓളങ്ങളുമാകുന്നു ഈ കഥ.

അതെ, ഇത് ഞങ്ങളുടെ മതി മറന്നുള്ള രതിക്രീഡകള്‍ നിറഞ്ഞ കഥയാകുന്നു.

ആരും കേട്ടാല്‍ മൂക്കത്ത് വിരല്‍ വച്ച് ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു പോകുന്ന സംഭവം.

ആരും അംഗീകരിക്കാത്ത ബാന്ധവത്തിന്‍റെ നേര്‍ക്കാഴ്ചകള്‍.

ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആരെയും ബോധിപ്പിക്കാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞങ്ങളുടെ കുടുബത്തില്‍ കുമിഞ്ഞു കൂടിയ സബത്തും, പോരാത്തതിന് അഛനും അമ്മയും വിത്യസ്ഥമായ ജാതിയില്‍ നിന്നും കല്ല്യാണം ആയതിനാല്‍ ഇരു വീട്ടുകാരും തിരിഞ്ഞ് നോക്കാത്ത അവസ്ഥ. അതായിരുന്നു എന്റെയും ചേച്ചിയുടെയും ജനനത്തിന് ശേഷം ഓര്‍മ്മവരുന്ന നാളുകളില്‍ കണ്ടു വരുന്ന പ്രതിഭാസം.

ബിസ്സിനസ്സിന്റെ തിരക്ക് മൂലം തളര്‍ന്ന് എന്നും വൈകി വരുന്ന ഞങ്ങളുടെ പിതാവിനെ ഇപ്പോഴും ഉറക്കക്കാരന്‍ എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മ കളിയാക്കുമായിരുന്നു. ചില രാത്രികളില്‍ ഉറങ്ങികിടക്കുന്ന പിതാവിനെ വിളിച്ചു ഉണര്‍ത്തികൊണ്ട് അമ്മ ഉച്ചത്തില്‍ സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. എന്തിനായിരുന്നു എന്നൊക്കെ അന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. അവര്‍ വഴക്കിടുന്ന വേളയില്‍ ഞാന്‍ സതി ചേച്ചിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയുമായിരുന്നു. സതി ചേച്ചിയുടെ മാറിടത്തിന്റെ ചൂട് എന്നും എനിക്ക് അതിയായ ആശ്വാസം നല്കീരുന്നു. അതിനാലായിരിക്കും എനിക്ക് ഞങ്ങളെ മര്യാദക്ക് നോക്കാന്‍ നേരമില്ലാത്ത അമ്മയേക്കാള്‍ ഇഷ്ട്ടം സതി ചേച്ചിയോട് തോന്നിയത്.

അമ്മയുടെ ജീവിതത്തോടുള്ള നിസംഗതയും അത് മൂലം എനിക്ക് സതി ചേച്ചിയില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ആശ്വാസവും, സത്യം ചൂഴ്ന്ന് നോക്കിയാല്‍ അതായിരുന്നോ ഞങ്ങളുടെ തെറിച്ച ബന്ധത്തിന്‍റെ കാരണം....

മനസ്സില്‍ പലവട്ടം ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു നോക്കീട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒരിക്കലും എനിക്കതിന്റെ ഉത്തരം കിട്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.

ഞാന്‍ കഥയിലേക്ക് വരാം....

.. ചെറുപ്പത്തില്‍ തന്നെ എന്‍റെ പിതാവ് മരിച്ച് പോയി. അമ്മയുടെ പതിനഞ്ചാം വയസിലാണ് അമ്മ എന്‍റെ പിതാവിനെ കല്ല്യാണം കഴിക്കുന്നത്. വൈകാതെ തന്നെ പ്രസവവും. അവരുടെ പതിനഞ്ചാം വെഡിംഗ് ആനിവേഴ്സറിആഘോഷിച്ച് വരുന്ന നേരത്തായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ സഞ്ചരിച്ചീരുന്ന കാര്‍ ആക്സിഡന്റില്‍ പെടുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ പിതാവ് അതില്‍ മരണപ്പെട്ടു. അതെ വാഹനത്തില്‍ നിന്നും ഞാനും എന്‍റെ ചേച്ചിയും അമ്മയും ഭാഗ്യത്താല്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ആയി..

ഞങ്ങള്‍ അപകടത്തില്‍പ്പെട്ട വണ്ടി കണ്ടാല്‍ ആരും രക്ഷപ്പെടാന്‍ വഴിയില്ല എന്നാണ് എന്‍റെ ഇളയഛന്‍ പറഞ്ഞത്. ആ അപകടം നടന്ന അന്നാണ് മനോഹരന്‍ ഇളയഛന്‍ എന്ന മനുഷ്യനെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്.

ഞങ്ങള്‍ പരിക്ക് പറ്റി കിടക്കുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്റ്റര്‍ ആയിരുന്നു മനോഹരന്‍ ഇളയഛന്‍.. ആ അപകടത്തില്‍ ഗുരുതലമായ പരിക്കിനാല്‍ എനിക്ക് ഇടത് കാലിന് സാധിന്യം കുറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഞാന്‍ ഒരു വാക്കിംഗ് സ്റ്റിക്കില്‍ ആയി എന്‍റെ ജീവിതം.

സത്യത്തില്‍