Chapter Title : കാമുകിയും ഞാനും പിന്നെ എന്റെ കുടുമ്പവും [Hypatia]
ദിവ്യയെ വിളിച്ചു. അവൾ ഫോൺ എടുത്തിട്ടും എന്റെ മനസ്സിൽ അമ്മയുടെ മുഖവും മേനിയുമായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് അവളുമായുള്ള സംസാരത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ വെറുതെ മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.
"അഭീ.. എന്ത് പറ്റി നിനക്ക്.." എന്റെ താൽപര്യക്കുറവ് മനസിലാക്കിയിട്ടെന്ന പോലെ അവൾ ചോദിച്ചു.
"ഒന്നുല്ല.."
"എന്തോ ഉണ്ട്... എന്നോട് പറയാൻ പറ്റില്ലേ...?"
"ഒന്നുല്ലഡാ .." ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി.
"അത് വെറുതെയാ... നിന്റെ ശബ്ദം കെട്ടാൽ മനസ്സിലാവും.." അവൾ ചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
"ഒന്നുല്ലാന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.." എന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു. അവളുടെ അടുത്ത് നിന്ന് അൽപനേരം മറുപടിയൊന്നും വന്നില്ല.
"അഭി കിടന്നോ... ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം.." അവളുടെ ആ ശബ്ദം സങ്കടത്തിലായിരുന്നു. ഫോൺ കട്ടായി. ആദ്യമായി ഞാൻ അവളോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
എന്റെ എല്ലാകാര്യത്തിലും കൂട്ടുനിന്നവൾ...
എന്റെ പ്രാണനായവൾ...
എന്നെ രതിയുടെ സ്വർഗങ്ങളിലൂടെ തേരിലേറ്റിയവൾ..
എനിക്ക് സങ്കടം തോന്നി. അവളോട് ദേഷ്യപ്പെടണ്ടായിരുന്നു.
അല്ലാതെ ഞാൻ എന്താണ് അവളോട് പറയുക.
അച്ഛനും അമ്മയും പണിയുന്നത് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി വാണമടിച്ചൂന്നോ..
അതെ.. നീ പറയണം ... എല്ലാം നീ പറയണം.. നിന്റെ സുകൃതങ്ങളും വൈകൃതങ്ങളും അറിയുന്നവളാണവൾ... നിന്നെ കേൾക്കാൻ അവളെയൊള്ളു - എന്റെ മാനിസിന്റെ മറ്റൊരു പാതി എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ അവളെ വീണ്ടും വിളിച്ചു. ഒന്നിലധികം റിങ് ചെയ്താണ് ഫോൺ അറ്റന്റ് ചെയ്തത്. അവളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ദീർഘമായൊരു മൗനമായിരുന്നു.
"വാവേ... സോറി.." ഞാൻ തന്നെ സംസാരം തുടങ്ങി.
"മ്മ്.." മൂളൽ മാത്രം.
"അത് വാവേ.. ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്.." ഞാൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.
".അഭീ.. ഞാൻ
💬 Comments
View all comments