Chapter Title : കാണാമറയത്ത് [രേഖ]

നമ്മളെ അതിൽനിന്നും വിലക്കിയത് .എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം തരണം ഞാൻ ജോയിച്ചനായി മനസ്സും ശരീരവും പൂർണ്ണമായി തരാം അത് ഒരുപക്ഷെ ഇന്നുതന്നെയാകാം അതുമല്ലെങ്കിൽ നാളെയുമാകാം അതുമല്ലെങ്കിൽ ദിവസങ്ങൾ നീളാം അറിയില്ല എനിക്കത്

ജോയ് : എങ്കിൽ എനിക്ക് നിന്നെ ഒന്ന് പൂർണ്ണമായെങ്കിലും കാണാൻ കഴിയുമോ ? അതിനെക്കിലും പ്ളീസ്

കാണിക്കാം ഇന്നുരാത്രിവരെ എൻ്റെ മോൻ ഒന്നടങ്ങു ....

അങ്ങിനെ പോകാനായിനിന്ന ജോയിച്ചൻ ഞാൻ വിട്ടില്ല ,ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ഉച്ചത്തെ ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞു അതിനിടയിൽ എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ തൊടുന്നതിനോ അമർത്തുന്നതിനോ എന്തിന് ഉമ്മവെക്കാൻപോലും സമ്മതത്തിന് കാത്തുനിൽകേണ്ട ആവശ്യകദയെ ഇല്ലാതെയാക്കി

എനിക്കുതന്നെ അറിയില്ല എത്രതവണ ജോയിച്ചൻ എൻ്റെ മുലയും ചന്തിയുമെല്ലാം പിടിച്ചു ഞെരിച്ചെന്ന് ,ഒരിക്കൽ വസ്ത്രത്തിനു മുകളിൽകൂടി എൻ്റെ മുലയിൽ ഒരു കടിയും കിട്ടി ,എന്തിന് കുളി കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം പിടിക്കാൻ സുഖത്തിനായി ബനിയനും ലെഗ്ഗിൻസും ആണ് എന്നെകൊണ്ട് ഇടീപ്പിച്ചത്

അങ്ങിനെ ഞങൾ രണ്ടും ഉച്ചമയക്കകത്തിനായി വാരിപുണർന്നുകിടക്കുമ്പോളാണ് എന്നത്തേയുംപോലെ മോഹനേട്ടൻ്റെ ഫോൺ വിളി ആ സമയം ജോയിച്ചൻ്റെ കൈ ബനിയനുള്ളിലൂടെ ബ്രാക്കു മുകളിലൂടെ മുലകളെ താലോലിക്കുകയായിരുന്നു ആ സമയത്തെ മോഹനേട്ടൻ്റെ ഫോൺവിളി എനിക്ക് കുറച്ചു അമർഷമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്

മോഹനൻ : എന്താടി ഉറക്കമാകുമല്ലേ... വീണ്ടും ഉറങ്ങി തടിയും കൂട്ടി അസുഖം ഉണ്ടാക്കിക്കോ ...

ഞാൻ ഉറങ്ങാല്ലായിരുന്നു മോഹനേട്ടാ ...

മോഹനൻ : ഞാൻ വിളിച്ചാൽ ഫോൺ എടുക്കാൻ എന്താ ഇത്രയും താമസം

ഞാൻ ഈ ഫോണും പിടിച്ചോണ്ടിരിക്കലായിരുന്നു മോഹനേട്ടാ

മോഹനൻ : പിന്നെ എന്താടി നീ പിടിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നെ

എനിക്ക് അങ്ങോട്ടു ദേഷ്യം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ...സഹികെട്ടു ഞാൻ എൻ്റെ കൈ എടുത്തു മുണ്ടുമാറി പകുതിയും കാണിച്ചു കിടക്കുന്ന ജോയിച്ചൻ്റെ സാധനത്തിലേക്ക് ഞാൻ കൈവെച്ചു എന്നിട്ടു പകുതിജീവൻവെച്ച അവനെ ഞാനൊന്നമർത്തി

നല്ല മുഴുത്ത സാധാനംതന്നെ പിടിച്ചോണ്ടിരിക്ക എന്തെ മോഹനേട്ട

മോഹനൻ : അതെനിക്കറിയാം ...അല്ലാതെ നീ ഫോണെടുക്കാൻ ലേറ്റാകില്ലന്നു ...

എന്തെ തെറി വിളിക്കുന്നില്ലേ

മോഹനൻ : അതിന് നിന്നോട് അത്രക്കും മൂത്തുനിൽക്കുന്ന ആണുങ്ങളുണ്ടോടി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ... പിന്നെ എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടേ അതിനുമാത്രം നിനക്കായ് സാധനം കൊണ്ടുതരാനുള്ള ആണുങ്ങൾ അവിടെ ഇല്ലാന്ന് .ഇനി ഉണ്ടെങ്കിൽ