Chapter Title : കാഞ്ചനസീത
ശ്രീദേവിയുടെ മദജലം കൊണ്ട് കുതിര്‍ന്നു. അവന്റെ കവിളിന്റെ വശങ്ങളിലൂടെ ഒലിച്ച് അത് കിടക്കവിരി നനയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഈ നാല്പ്പത്തിയഞ്ചിലും ശ്രീദേവിയില്‍ ദിനംപ്രതി വര്‍ദ്ധിച്ചുവരുന്ന മലവെള്ളപാച്ചില്‍ എന്നെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല സന്തോഷിപ്പിക്കാറു. ഒരു സ്ത്രീയുടെ കാമാര്‍ത്തിയുടെ അളവുകോലാണല്ലോ അവളുടെ തുടയിടുക്കിലെ അധരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും പുറന്തള്ളപ്പെടുന്ന മദജലപ്രവാഹത്തിന്റെ തോത്. ഇപ്പോള്‍ അവളുടെ ഉള്ളില്‍ നിന്നുള്ള പ്രവാഹം കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ശ്രീദേവിക്ക്‌ ആദ്യത്തെ സുഖമൂര്‍ച്ച ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
“ഉം, മതി തിന്നത്…”
എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള്‍ എണീറ്റു. കാലുകള്‍കവച്ച് ഞങ്ങള്‍ക്ക് രണ്ടുപേര്‍ക്കും മുകളിലായി കട്ടിലില്‍ എണീറ്റ്‌ നിന്നുകൊണ്ട്, അതിനിടയ്ക്ക് അഴിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ ചികുരഭാരം അവള്‍ വീണ്ടും കെട്ടിയൊതുക്കാന്‍തുടങ്ങി. മുടികെട്ടാന്‍ കൈകള്‍ ഉയര്‍ത്തിയ ആ നേരത്ത് തന്നെ അവളുടെ പൂറിനുള്ളില്‍നിന്നും കട്ടിപശയുടെ ഒരു അവസാന തുള്ളി, ആ വിടര്‍ത്തിവച്ച തുടകള്‍ക്കിടയിലെ ശൂന്യാകാശത്തിലേക്ക് ഞാന്നുകിടന്ന് ഊഞ്ഞാലാടി. തന്റെ ഉള്ളില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്ന അവസാനതുള്ളി രസജലം നല്‍കിയ രതിസുഖത്തിന്റെ ഉണര്‍ച്ചയില്‍ ശ്രീദേവിയുടെ ഭീമാകാരമായ തുടകള്‍ ഒന്നു വിറച്ചു. അവള്‍ വേഗം വലതുകൈ താഴേക്ക്‌ കൊണ്ട് വന്നു, മൂക്ക് പിഴിയുന്നതുപോലെ, തന്റെ കന്ത് അമര്‍ത്തി പിഴിഞ്ഞു. ആ സാന്ദ്രദ്രാവകം അവളുടെ തൊലിയില്ലാത്ത മാംസകുനിപ്പില്‍നിന്നും വേര്‍പെട്ട് ഗോപിയുടെ നെഞ്ചില്‍ വീണുചിതറി.
ശ്രീദേവി കട്ടിലില്‍ നിന്നും താഴേക്കിറങ്ങി, ഗോപിയുടെ വശത്തായി ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് അവനെ ഉമ്മവയ്ക്കാനായി കുനിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണവള്‍ അവന്റെ മീശയില്‍ മുഴുവന്‍ പറ്റിയിരിക്കുന്ന അവളുടെ തന്നെ രതിദ്രാവകത്തിന്റെ പാടകള്‍ കണ്ടത്.
“ശ്ശെ, ഇത് നോക്ക് വൃത്തികേട്‌… ഒക്കെ മീശയില്‍ ആയി….”
എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ശ്രീദേവി അവന്റെ മീശയിലും ചുണ്ടിലും കവിളുകളിലുമൊക്കെ ഉണങ്ങി തുടങ്ങുന്ന സ്വന്തം കാമസ്രവം നക്കി വൃത്തിയാക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
“ഈ വെടക്ക്
💬 Comments
View all comments