Chapter Title : കാഞ്ചനസീത
വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ് പരിചയപ്പെട്ടതാണ്, വരുംകാലത്ത് ശങ്കരഗിരി ആശ്രമ മഠാധിപതിയായി മാറാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ള, ഇപ്പോള്‍ ശങ്കരഗിരി വിശ്വ വിദ്യാപീഠത്തിന്റെ മാനേജര്‍ ആയ ചൈതന്യസ്വാമികളെ. മകന്‍ കോളേജില്‍ പഠിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോള്‍ വായനക്കാര്‍ക്ക് ഒരു സംശയം വന്നിട്ടുണ്ടാവും എന്റേയും ശ്രീദേവിയുടേയും പ്രായത്തെ കുറിച്ച്. ആദ്യം അത് നിവര്‍ത്തിക്കാം – ഈ ഒക്ടോബറില്‍ എനിക്ക് അന്‍പത് തികയും, ഏപ്രിലില്‍ ശ്രീദേവിക്ക്‌ നാല്‍പ്പത്തിയഞ്ചും. ഈ പ്രായത്തില്‍ എന്തു സെക്സ് എന്ന് ചില ഇളമുറക്കാര്‍ ചോദിച്ചേക്കാം. പക്ഷെ അരനൂറ്റാണ്ട് ഈ ലോകത്ത് ജീവിച്ച ഒരു മനുഷ്യന്‍ എന്ന നിലയ്ക്ക് എനിക്ക് തോന്നുന്നത് എന്നത്തേക്കാളും ലഹരി കൂടുതല്‍ ആണ് രതിക്ക് ഈ പ്രായത്തില്‍ എന്നാണ്. അതവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ, നമുക്ക് ചൈതന്യസ്വാമികളിലേക്ക് വരാം…
ഞങ്ങള്‍ നാട്ടില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ രാമായണമാസാചരണകാലം ആയതിനാല്‍ സ്വാമികള്‍ നല്ല തിരക്കിലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം കണ്ണൂരിലേക്ക് തീവണ്ടി പിടിക്കാന്‍ പോകുന്നപോക്കില്‍ ഒരു രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ നേരമാണ് സ്വാമികള്‍ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
“എന്നാലും നിങ്ങള്‍ വിമാനമൊക്കെ കയറിവന്നിട്ട് ഇവിടുള്ള ഞാന്‍ ഒന്ന് വന്നുകാണാതിരുന്നാല്‍ എങ്ങിനെയാണ്…”
പടികടന്ന് വരുമ്പോള്‍ ഒരു വെടലചിരിയോടെ സ്വാമികള്‍ പറഞ്ഞു.
“ഉം, ഉം”
ശ്രീദേവി അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായി മൂളി.
“മൊത്തത്തില്‍ ഒന്നൂടൊന്നു കൊഴുത്തോ ശ്രീദേവി നിയ്യ്?”
കതകടച്ച് കുറ്റിയിടാന്‍ തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവളുടെ ചന്തിക്ക് അടിച്ചുകൊണ്ട് സ്വാമികള്‍ ചോദിച്ചു
“ന്റെ പൊന്നുസ്വാമീ ഇന്നെ വിഷമിപ്പിക്കല്ലേ. എണ്‍പത്തിയൊന്‍പതു കിലോയിലാ കുറെ കാലായിട്ടു ഞാന്‍ തടി പിടിച്ചുനിര്‍ത്തിയിരിക്കണേ. ഇപ്പോ തന്നെ എല്ലാംകൂടി കൊണ്ടുനടക്കാന്‍ വിഷമം ആയിരിക്കണൂ.”
“കിലോ തൂക്കം ശരീരത്തിന്റെ തടിയുടെ അല്ലാട്ടോ ശ്രീദേവിമോളേ, അത് മുന്‍പിലും പിറകിലുമൊക്കെ ആവശ്യത്തില്‍കൂടുതല്‍ തള്ളിനില്‍ക്കുന്ന സാധനങ്ങളുടെ വെയിറ്റാണ്.”
സ്വാമികളുടെ കൂടെ ഞാനും
💬 Comments
View all comments