Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 11 [ലസ്റ്റർ] [Climax]
വസ്ത്രം ധരിച്ചു മുറിയിൽ നിന്ന് തിരക്കിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി തന്റെ കറുത്ത ബൊലേറോയിൽ ചെന്നു കയറി. വാഹനം സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ആ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഓടിച്ചുപോയി.
(അദ്ധ്യായം 36)
ചുരം വിജനമായിരുന്നു. മെയ്മാസത്തിലെ ചൂടുള്ള പകൽ ഒടുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സായാഹ്ന സമയം. തളർന്ന വെയിൽ മലകൾക്ക് മുകളിലേക്ക് സ്വർണ്ണം തേച്ചത് പോലെ പരന്നു വീഴുന്നു. ചിത്രം വരച്ചത് പോലെ മനോഹരമായ മലയുടെ ഉച്ചിയിൽ വെളുത്ത മേഘപ്പാളികൾ പൊതിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. അധികം വാഹനങ്ങൾ ഇല്ലാതെ വിജനമായ വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞു പോകുന്ന ചുരത്തിലൂടെ വാഹനം ഓടിച്ചു മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയ ശരത്ത് വാഹനം നിർത്തി പുറത്തേക്കിറങ്ങി പരിസരം പരിശോധിച്ചു. പക്ഷേ അമ്മുവിനെ അവിടെയൊന്നും കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. അവൻ വാഹനം ഒരു വളവിലിട്ടു തിരിച്ചിട്ട് കുറച്ച് ദൂരം തിരികെ പോയിട്ട് വലത്തോട്ടുള്ള ചെറിയൊരു വഴിയിലേക്ക് വണ്ടി പ്രവേശിപ്പിച്ചു മുന്നോട്ട് പോയി. വനത്തിലേക്ക് നീണ്ടുപോകുന്ന ചെമ്മൺ പാതയാണ്. കുറച്ച് മീറ്ററുകൾ മാത്രം സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ ഒരു വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച സ്ത്രീരൂപത്തെ അവൻ ദൂരെനിന്ന് കണ്ടു. അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുംതോറും അമ്മുവിന്റെ മനോഹരമായ രൂപം അവന് വ്യക്തമായി വന്നു.
വെളുത്ത നീളം കൂടിയ വലപോലുള്ള ഫ്രോക്ക് ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന അമ്മുവിന്റെ രൂപം ഭൂമിയിലേക്ക് വഴിതെറ്റിയെത്തിയ മാലാഖയേ പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. ശരീരത്തിന്റെ അഴക് വ്യക്തമായി പുറത്തേക്ക് കാണിക്കുന്ന കൊതുകു വലപോലുള്ള വസ്ത്രത്തിലൂടെ ഉരുണ്ടു തടിച്ച വെളുത്ത തുടയുടെ മേൽഭാഗം വരെ തെളിഞ്ഞു കാണാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്.
ഉള്ളിലെ വെളുത്ത തുണിയുടെ മറവ് ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അമർന്നു പരന്നു കിടക്കുന്ന നാഭിത്തടവും അതിനുതാഴെ ശാന്തമായ കടലുപോലെ സുന്ദരമായി വിശ്രമിക്കുന്ന പൂറും, നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ പാകത്തിൽ വീർത്തു നിൽക്കുന്ന മുലയും കാണാൻ സാധിച്ചേനെ എന്ന് ശരത്തിനു തോന്നി. അവന്റെ കുണ്ണ വലിഞ്ഞു മുറുകി.
വാഹനം ഒതുക്കി ശരത്ത് നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി അമ്മുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അമ്മു മടിച്ചു മടിച്ചു പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൾ പൂർണ്ണമായും ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ലെന്നും രജനിയുടെ നിർബന്ധത്തിൽ തനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തു നിൽക്കുകയാണെന്നും ശരത്ത് ചിന്തിച്ചു. അവൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു മുഖം തനിക്ക് നേരെ തിരിച്ചു.
"എന്തേ അമ്മു,
💬 Comments
View all comments