Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 4 [ലസ്റ്റർ]

തന്റെ ശരീരം അവഗണിച്ചു സ്വന്തം മകളെ ഭോഗിക്കുന്നതിന്റെ ആത്മസംഘർഷവും അപമാനവും വിഷാദവും ഉള്ളിൽ ചുമന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന അമ്മയ്ക്ക് വലിയൊരു ചികിത്സ തന്നെയാവും ഈ വീണുകിട്ടിയ സൗഭാഗ്യം.!

അങ്ങേര് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മാളവിക അമ്മയ്ക്ക് കണ്ണുകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. മീനാക്ഷിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായില്ല. മാളവിക തന്റെ കൈകൊണ്ട് സ്വന്തം മാറിൽ തൊട്ടു കാണിച്ചപ്പോളാണ് നൈറ്റിയുടെ സിബ്ബ് പാതിമാത്രമേ താൻ ഇട്ടിട്ടുള്ളൂ എന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായത്.

നാണവും വെപ്രാളവും കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. ദയനീയ ഭാവത്തിൽ അവർ മാളവികയെ നോക്കി. മാളവിക ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ എന്ന് തലയാട്ടിയിട്ട് മീനാക്ഷിയോട് വീണ്ടും തലകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അതും മീനാക്ഷിക്ക് മനസ്സിയില്ല.

ചെറിയ അരിശത്തോടെ മാളവിക മുഖം വാഹിദിനുനേരെ കാണിച്ചിട്ട് തനിക്കും വേണമെന്ന രീതിയിൽ കുനിച്ചു കാണിച്ചു. മീനാക്ഷിയുടെ മുഖത്ത് വിശാലമായൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

ആയിക്കോളൂ, ഞാൻ ശരിയാക്കിത്തരാം എന്ന രീതിയിൽ അവർ വാഹിദിന്റെ പിന്നിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് മറുപടി കൊടുത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്റെ രണ്ടാനമ്മയോട് വല്ലാതെ സ്നേഹം തോന്നി. അപ്പോഴേക്കും വിയർത്തു തളർന്നു മഞ്ജരി കിടപ്പ്മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകണ്ട് മീനാക്ഷിയും മാളവികയും പരസ്പരം നോക്കി ഊറി ചിരിച്ചു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എല്ലാവരോടും കുശലം പറഞ്ഞ് വാഹിദ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ റോഡ് വരെ മാളവികയും ഒപ്പം കൂടി. റോഡിലൂടെ ഒരു കറുത്ത ബൊലേറോ പറഞ്ഞുപോയി. വിൻഡോ ക്ലാസ്സുകളിൽ കറുത്ത സ്റ്റിക്കർ ഒട്ടിച്ചതിനാൽ അതിൽ ആരാണെന്ന് വാഹിദിനു കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. അവൻ നടവഴിയിൽ നിന്ന് റോഡിലേക്കിറങ്ങി.

"ഇനിയെന്നാ ചേട്ടാ വീട്ടിലേക്ക്.?" മാളവിക കുശലം ചോദിച്ചു. അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടിലും ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു വന്നു. ജാസ്മിന്റെ അതേ ഇനത്തിൽ പെട്ട പെണ്ണ്. അതേ ശരീരം, അതേ ഉയരം. നിറം അല്പം വ്യത്യാസമുണ്ടെന്ന് മാത്രം.

ജാസ്മിൻ മഞ്ഞുപോലെ വെളുത്തു ചുവന്നിട്ടാണെങ്കിൽ