Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 5 [ലസ്റ്റർ]

വരാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ട്, പരസ്പരം സംസാരിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അമ്മയും മകളും ജോലി തുടർന്നു. മഴ ചാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു, പ്രകൃതി മഴക്കാറ് മൂടി ഇരുണ്ടു കിടന്നു. ലോകം മഴക്കുളിരിൽ തണുത്തു വിറച്ചു ചൂളി നിൽപ്പുണ്ട്.

കോരൻ ചാറ്റൽ മഴയിലേക്കിറങ്ങി. ചളിവെള്ളത്തിലൂടെ നടന്ന് മാലതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നിട്ട് ചെവിയിൽ എന്തോ പറഞ്ഞു. നാണം കൊണ്ട് നനഞ്ഞ കുരുമുളക് മണിപോലെ അവളൊന്ന് ഉലഞ്ഞുപോയി. കവിളുകളിലേക്ക് രക്തം ഇരച്ചു കയറി ചുവന്നു തുടുത്തു. യൗവ്വനം തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ സ്ത്രീ ഒരു നവോഡയെപ്പോലെ കോരന്റെ മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു തിരിഞ്ഞു നിന്നു. കോരൻ മാലതിയുടെ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് രസിച്ചുകൊണ്ട് മകളുടെ നേരെ ചെന്ന് തമ്പ്രാന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു.

"ചെന്നിട്ട് ചവുട്ടിനും കുത്തിനും ബലം പിടുത്തതിനൊന്നും നിൽക്കണ്ട. ഒതുങ്ങി നിന്നാ കൈനിറയെ കിട്ടും. പോയി നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ സുഖം നന്നായി തെളിയിച്ചു കൊടുക്ക്." കോരൻ അവളെ ഉപദേശിച്ചു. മാലതി കോരൻ സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്ന തന്റെ മകൾ കുഞ്ഞിമാതുവിനെ നോക്കി.

അവൾ അമ്മയെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് തന്നെ ആർത്തിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് കൗപീനം അഴിച്ചു കാലിൽ ഇട്ടിട്ട് മുന്നോട്ട് തള്ളിനിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിൽ കൈകൊണ്ട് തടവി നിൽക്കുന്ന തമ്പ്രാന്റെ അടുത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞ തലയുമായി നടന്നു ചെന്നു. മുറ്റത്ത്‌ വലതു വശത്തു മഴനനഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കാളകളെ ഭീതിയോടെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് വീടിന്റെ വരാന്തയിലേക്ക് കേറി വാസുകാരണവരുടെ മുന്നിൽ തണുത്തു വിറച്ചു പേടിച്ചു ചൂളി നിന്നു. ശരീരം ഇനിയും ചൂട് പിടിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. നന്നായി പേടിയാവുന്നുണ്ട്.

തമ്പ്രാൻ തോളിലെ നേര്യത് അഴിച്ച് അവളുടെ കൈയിലേക്ക് നീട്ടുന്നത് കണ്ട കുഞ്ഞിമാതു കൈനീട്ടി ആ