Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 7 [ലസ്റ്റർ]

ഓട്രാ ശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു തീർക്കുന്നത് പോലെ അവൾ നിർത്താതെ ന്യായീകരിച്ചപ്പോൾ, പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോഴേക്കും കിതച്ചു തുടങ്ങി.

"നിങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം കാര്യം കഴിഞ്ഞാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ യാതൊരു പ്രാധാന്യവുമില്ലെന്നാണ് ഞാൻ ചിന്തിച്ചത്. അതെന്തേലും ആവട്ടെ. കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. വരൂ, ഇവിടെ അത്ര സേഫ് അല്ല."

വാഹിദ് അവളുടെ കൈയിൽ മേൽഭാഗത്തു പിടിച്ചിട്ട് നടത്താൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ആതിര പെട്ടന്ന് ദേഷ്യത്തോടെ കൈ കുതറി അവനെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന മട്ടിൽ ഒന്ന് നോക്കി. അവൾക്ക് അരിശം കാരണം കിതക്കാൻ തുടങ്ങി.

"ഞാനെന്താ കളിക്കാൻ മുട്ടി കടിമൂത്തു നടക്കുന്ന പെണ്ണാണോ. എന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളൊരു ആണാണോ മനുഷ്യാ. എനിക്ക് അത്രേം മുഴുത്ത സാധനത്തിന്റെ ശക്തിയും നിങ്ങളുടെ കളിയിലെ കരുത്തും താങ്ങാൻ പറ്റിയില്ല, ശരിയാണ്. അതിനർത്ഥം എന്റെ വെള്ളം കളയാൻ മാത്രം ആണുങ്ങൾക്ക് കിടന്ന് കൊടുക്കുന്നവൾ എന്നല്ല."!

അവൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ വഹിദിനോട് തട്ടിക്കയറി. കുറച്ചു മുമ്പ് നിരാശയും വിഷാദവും കലർന്നു അതിമനോഹരമായി തോന്നിച്ച ആ വട്ടമുഖം എത്ര പൊടുന്നുനെയാണ് ആളിപ്പടരുന്ന തീനാളം പോലെയായത്. ഇവളൊരു സംഭവം തന്നെ.!

"എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഒരെണ്ണം വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നോ മര്യാദക്ക് വരുന്നോ.?" വാഹിദ് ശാസനാ സ്വരത്തിൽ സംസാരരീതി മാറ്റി. അവളൊന്ന് തണുത്തു. പതുക്കെ വാഹിദിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിനിന്ന് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു മുഖമുയർത്തി വാഹിദിന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.

"വരൂ ന്നെ. എന്നെ ഒന്നുകൂടി ആ ഭ്രാന്തമായ ആർത്തിയിലൊന്നു തളർത്തൂ. അത് കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ എന്റെ മനസ്സിലും താഴെ കുഞ്ഞു സ്വർഗ്ഗത്തിലും ആ വിചാരം മാത്രേയുള്ളൂ. വാഹിദ്, എനിക്ക് നിന്നെ വല്ലാതെ മിസ് ചെയ്യുന്നു."

ആതിരയുടെ ശബ്ദം പതിഞ്ഞു. ആർദ്രമായി കമ്പിതമായ ഒരു പതർച്ച ആ മനോഹരിയായ യുവതിയുടെ ഭാവങ്ങളിൽ അനുരാഗത്തിന്റെ നൈർമല്യം ചാലിച്ചു. അല്പം വിടർന്ന് നിൽക്കുന്ന വണ്ണമുള്ള ചുണ്ടുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിൽക്കുന്നത് പോലെ ചുവന്നു തുടുത്തു ചെറുതായി