Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 7 [ലസ്റ്റർ]

കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന വിജനതയിൽ ഏതോ മരത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കൊമ്പിലിരുന്നു കാലൻകോഴി നീട്ടിയൊന്നു മൂളി. വാഹിദ് കാഞ്ഞിരക്കുറ്റിയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി. കാണാൻ കഴിയുന്ന ഓരോ ഭാഗവും അരിച്ചു പെറുക്കി അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരുട്ടിന്റെ പൊത്തുകളിലേക്ക് പരതി നീങ്ങി. കാതുകൾ കൂർപ്പിച്ചു അസ്പഷ്ടമായ ശബ്ദങ്ങൾക്ക് ചെവിയോർത്തു.

പനി പടർന്നതുപോലെ ചൂടുപിടിച്ചു തുടങ്ങിയ ആതിരയുടെ ശരീരം തന്നിലേക്ക് പടർന്ന് കയറാൻ കൊതിക്കുന്നത് അവന്റെ പുറത്ത് ഷർട്ടിന്റെ അകത്തേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറിയ അവളുടെ കൈവിരലുകളുടെ തലോടലിൽ നിന്ന് വാഹിദ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അരക്കെട്ടിൽ രക്തമിരച്ചു കയറുന്നതും തരിപ്പിന്റെ ശക്തി വർദ്ധിക്കുന്നതും കുണ്ണ കരുതർജ്ജിച്ചു ഷഡ്ഢിയുടെ അകത്തു മുഴച്ചു തുടങ്ങുന്നതും അവൻ മനസ്സിലാക്കി.

അവളുടെ കൈത്തണ്ടകളിൽ രോമാഞ്ചം തീർത്തുകൊണ്ട്, വാഹിദിന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ മുഖത്തേക്ക് തളർച്ച ബാധിച്ച കണ്ണുകളുമായി മാറിൽ മുഖം ചാരി നോക്കിനിൽക്കുന്ന ആതിരയുടെ നെറ്റിയിൽ പതിഞ്ഞു. അവളെറിയാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പവിത്രമായൊരു ആലസ്യത്തിൽ അടഞ്ഞുപോയി.

"വീട്ടിലേക്ക് പോകാം. എനിക്ക് ഇനിയും അടക്കിനിർത്താൻ വയ്യ പെണ്ണെ."! വാഹിദ് കാതരമായ വൈകാരിക സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.

"ജാനകിയെ പോലെ വേണം. ഒന്നിനും ഒരു മടിയും നാണവും ഉളുപ്പുമില്ലാതെ നിന്നെ തോൽപ്പിക്കണം."!

അവൾ മന്ത്രിച്ചു. വാഹിദ് മുഖം താഴ്ത്തി ആതിരയുടെ ചുണ്ടുകൾ ആർത്തിയോടെ വിഴുങ്ങി. ആതിരയിലേക്ക് തിരമാല പോലെ രോമാഞ്ചാം പടർന്ന് കയറി ശരീരമാസകാലം കുളിരു കോരി. വാഹിദിന്റെ പുറത്ത് അവളുടെ കൈകൾ അമർന്നു. ഉറച്ച മാംസ പേശികളിൽ നഖം കൊണ്ട് കോറലുണ്ടായി. മൊബൈൽ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് നിക്ഷേപിച്ചു വാഹിദ് അവളെ ഇടുപ്പിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു തന്നോട് ചേർത്ത് നിർത്തി. മുലയുടെ മാംസ ഭാരം തന്നിൽ ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന