Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 8 [ലസ്റ്റർ]

"ആആആആ..കോരാഹ്..അആഹ്. അടിക്ക്.. കുത്തിപ്പൊളിക്ക്.. ആഴത്തിൽ ഇറക്കി ആഞ്ഞു കുത്തൂ..ഹൊ.. ഭഗവതീ.. ന്റീശ്വരാ..ന്റെ കോരാ.."!

ജാനകിയിൽ ഉന്മാദം വസന്തം തീർത്തു. പൂറിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ തീജ്വാലകൾ ഗുദത്തിലൂടെ നട്ടെല്ല് വഴി തലച്ചോറിലേക്ക് മിന്നിപ്പൊലിഞ്ഞു സഹിച്ചു മടുത്ത നോവിന്റെ അവസാനം പൂറിലെ കുഞ്ഞു ചർമ്മങ്ങൾ വെന്തുരുകി ഭയങ്കരമായി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

"അആഹ്..കോരാ വേഗം..ശക്തിയിൽ..ആഹ്.. ഈശ്വരാ..ന്റെ കോരാ.. ഹാഹ്..അആഹ്.. ഊഊഹ്ഹ്ഹ്.. ഊശ്ശ്ശ്ശ്.."!

ജാനകിയുടെ ഉടൽ മേലേക്ക് വളഞ്ഞു. അപ്പോൾ വിടർന്ന് മുന്നോട്ട് തള്ളിയ പൂറിലേക്ക് ചന്തിയിൽ പിടിച്ചടുപ്പിച്ചു കുണ്ണയിലേക്ക് അമർത്തി കോരൻ ആഞ്ഞു തള്ളി. ജാനകി കിടന്ന് പുളഞ്ഞു. കോരന്റെ അടിയുടെ ശബ്ദം ഉച്ചത്തിലായി. ജാനകിയുടെ നിലവിളികളും സുഖനൊമ്പര വിലാപങ്ങളും ഉയർന്നു. ആരെങ്കിലും കേൾക്കുമോ എന്ന് പോലും ഭയക്കാതെ രണ്ടുപേരും പരിസരം മറന്നു അടിച്ചു താണ്ഡവമാടി.

"ഹ്ഹ്ഹഹാഹാഹ്.. ആആആആഹ്.."!

ഉറക്കെ അമറിക്കൊണ്ട് കോരന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്ന് തമ്പുരാട്ടിയുടെ നിർമ്മലമായ കാമമുകുളങ്ങളെ പൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് കുടം കണക്കിന് ശുക്ലച്ചാലുകൾ ചീറ്റിയൊഴുകി. ആലസ്യത്തോടെ ജാനകിയുടെ കണ്ണുകൾ കൂമ്പിയടഞ്ഞു.

അവൾ തളർന്ന കണ്ണുകൾ അടച്ചു തന്റെ രണ്ടു വശത്തും കൈകൾ കുത്തി കമിഴ്ന്നു കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കോരന്റെ മുതുകിൽ പിടിച്ചുയർന്നിട്ട് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നെറ്റിയിലും കവിളിലും ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു.

"തമ്പ്രാട്ടീ, എന്താ ഇത്. ഇതൊന്നും പതിവില്ല ല്ലോ."! അവൻ അമ്പരപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു.

"കോരാ. എനിക്ക് വയറ്റിലുണ്ട്. നിന്റെ കുഞ്ഞ് തമ്പ്രാട്ടീടെ വയറ്റിൽ കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് മാസം നാല് കഴിഞ്ഞു." അവൾ അവന്റെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

കോരൻ നടുങ്ങി. മുത്തപ്പാ, തമ്പ്രാൻ അറിഞ്ഞാൽ.. കാൽക്കീഴിൽ ഭൂമി പിളർന്ന് പോയെങ്കിൽ എന്നവൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

"തമ്പ്രാട്ടീ.. എന്റേത് തന്നാണോ. തമ്പ്രാൻ.."!

അവൻ വിക്കിവിക്കി ചോദിച്ചു. അവൾക്ക് അവന്റെ ഭയം മനസ്സിലായി.

"നീയല്ലാതെ വേറെ ആരോടാ ഞാൻ കളിക്കുന്നത്. നിന്റെ തമ്പ്രാൻ നാട് നീളെ ചെറു പെണ്ണുങ്ങളെ കളിച്ചു നടക്കുവല്ലേ. എന്നെ കണ്ടിട്ട് തന്നെ എത്രയോ മാസങ്ങളായി." അവൾ