Chapter Title : കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 9 [ലസ്റ്റർ]

വണ്ണമുള്ള കുണ്ണയുടെ ആക്രമണം പൂറിനെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്ന സുഖത്തിൽ കരഞ്ഞുകൂവിയും മുക്കിമൂളിയും കളി തുടർന്നു. ഒടുവിൽ വാസു കാരണവർ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ അവൾ കോരനോട് അടിനിർത്താൻ കൈകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

"എടാ നായെ.."!

മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആ വിശാലമായ പറമ്പിനെ നടുക്കിക്കൊണ്ട് തമ്പ്രാന്റെ അലർച്ച കേട്ടപ്പോൾ കോരൻ നടുങ്ങി. അടിയുടെ ആസക്തിയിൽ ലയിച്ചു സുഖത്തിന്റെ മൂർദ്ധന്യത്തിൽ നിൽക്കുന്ന കോരൻ അയാളുടെ കാര്യം മറന്നുപോയിരുന്നതിനാൽ ആ അലർച്ച കേട്ടതും ഒരു ഞെട്ടലോടെ ജാനകിയിൽ നിന്ന് പിടഞ്ഞു മാറി.

പാലും പതയും വെളുത്ത പാടയും കുഴഞ്ഞ നനവും പുരണ്ടു വെട്ടിവിറച്ചു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിലേക്ക് കാരണവർ തുറിച്ചു നോക്കി. ജാനകി ഉടുതുണിയില്ലാതെ കോരന്റെ കൈ പിടിച്ചു കാടുമൂടി നിൽക്കുന്ന കാഞ്ഞിര മരത്തിന്റെ നേർക്ക് ഓടിരക്ഷപ്പെട്ടു.

ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ അടക്കിനിർത്താനാവാത്ത അരിശവും ആത്മനിന്ദയും കാരണം രണ്ടുപേരെയും ചവുട്ടിയരക്കാനുള്ള ക്രോധത്തോടെ വാസുകാരണവരും അവർക്ക് പിന്നാലെ കുതിച്ചു. പകലൊടുങ്ങി ഇരുട്ടു വീണുതുടങ്ങിയ സന്ധ്യയുടെ കാളിമയിൽ, കാഞ്ഞിരമരത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള മുൾക്കാടിനു പിന്നിലേക്ക് മൂന്നുപേരും ഓടിമറഞ്ഞു.

(അദ്ധ്യായം 26)

അന്ന് രാത്രി വാസുകാരണവരെ ആരും കണ്ടില്ല. ഭക്ഷണം കൊണ്ടുപോയ വേലക്കാരി അയാളെ മുറിയിൽ കണ്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും, തമ്പ്രാന് ചിത്തഭ്രമമാണെന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് ഭക്ഷണം അവിടെ വച്ചിട്ട് മടങ്ങി.

എവിടെയെങ്കിലും പേടിച്ചു ഭയന്നിരിക്കുകയാവും.! അവൾ ഇടക്ക് വീണ്ടും വാതിൽക്കൽ ചെന്ന് മുറിയിലേക്ക് എത്തിവലിഞ്ഞു നോക്കി. മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന ചുമർ വിളക്കിലെ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ മുറി ശൂന്യമാണ്. ഭക്ഷണ മുറിയിൽ അപ്പോഴും തണുത്ത ഭക്ഷണം അതേപോലെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

പിറ്റേദിവസം രാവിലെ തിരച്ചിൽ ആരംഭിച്ചു. പാറയുടെ പിന്നിലേക്ക് സരസുവിനെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് പോകുന്നത് കണ്ടിരുന്നു എന്ന് കോരൻ പറഞ്ഞു. വേലക്കാർ പിന്നിലെ പറമ്പുകളിലേക്ക് കയറി പാറയുടെ എല്ലാ വശങ്ങളിലും അരിച്ചു പെറുക്കി.

പൊന്തക്കാടുകളും കാട്ടിടവഴിയിലും വലിഞ്ഞു കയറി തങ്ങളുടെ തമ്പ്രാനെ നീട്ടിവിളിച്ചു തിരഞ്ഞു. ഒടുവിൽ, പാരപ്പറമ്പിനപ്പുറം കാഞ്ഞിരപ്പറമ്പിൽ അയാളുടെ