Chapter Title : കാർലോസ് മുതലാളി (ഭാഗം 8)

ഉണ്ടായിരുന്നു.തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കവർ നാരായണൻ കുട്ടിയെ ഏൽപ്പിച്ചു.ഒപ്പം പതിനായിരം രൂപയും.നാരായണൻ കുട്ടി ഒരുപാട് നിരസിച്ചെങ്കിലും ഗോപുവിന്റെ സ്നേഹത്തിനു മുന്നിൽ നാരായണൻ കുട്ടി വഴങ്ങി.ലളിത ഉറക്കത്തിന്റെ അഗാധതയിൽ ആയതു കൊണ്ട് ആരും അവളെ ഉണർത്താൻ മെനക്കെട്ടില്ല.ഗോപു അകത്തു പോയി ഗ്ളാസ്സും വെള്ളവും ചട്ടിയോടു കൂടി കറിയും എടുത്തുകൊണ്ട് വന്നു.അമ്മാവനും മരുമകനും കൂടി ആ രണ്ടു കുപ്പിയും അടിച്ചു തീർത്തു.

എങ്ങനെയൊക്കെയോ അമ്മാവനും മരുമകനും പോയികിടന്നു.ഗോപു തനിക്കായി തന്നിരിക്കുന്ന മുറിയിൽ കയറി ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ടും പുതച്ചു കിടന്നുറങ്ങി.നാരയണൻ കുട്ടി ഉമ്മറത്ത് കിടന്നു നിദ്രയെ പുൽകി.നേരം പുലർന്നത് നാരായണൻ കുട്ടിയറിഞ്ഞു.മരുമകൻ ഗോപുവിനെ ഉണർത്തണ്ടഎന്ന് കരുതി നാരായണൻ കുട്ടി നേരെ കുഞ്ഞെറിയായു്ടെ കടയിൽ പോയി ഒരുചായയും ഒക്കെ കുടിച്ചു തന്റെ ചെത്തുപണിക്കായി പോയി.പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ന് പണിയൊന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ ഗോപു തന്റെ ഉറക്കം തുടർന്നു.സമയം പത്തുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടും പതിവില്ലാതെ ഉറങ്ങുന്ന ഗോപുവിനെ വിളിക്കാൻ ലളിത അകത്തേക്ക് കയറി.കുട്ടികൾ സ്‌കൂളിൽ പോയിരുന്നു.

"ഗോപു....ഗോപു...ലളിത നീട്ടിവിളിച്ചു....

ഗോപു എന്താ അമ്മായി എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.കണ്ണ് തിരുമ്മി നോക്കുമ്പോൾ കുളിച്ചു സുന്ദരിയായി തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ലളിത അമ്മായിയെയാണ് കണ്ടത്.എന്തായിത് മാദകത്വം തുളുമ്പുന്ന പ്രതിമയോ.ഇരുനിറമെങ്കിലും സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു തന്റെ അമ്മായി.ഒരു പഴയ സാരിയാണിന്നു വേഷം.താനിതുവരെ ലളിത അമ്മായി സാരിയുടുത്തു കണ്ടിട്ടില്ലേ.പക്ഷെ ഇന്നെന്താണ് പ്രത്യേകത.വന്ന ദിവസം മുതൽ താൻ അമ്മായിയെ ശ്രദ്ദിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.തന്നോട് ഒരു പ്രത്യേക സ്നേഹം അവർക്കുള്ളത് പോലെ.ഗോപു കണ്ണ് വെട്ടാതെ ലളിതയെ തന്നെ നോക്കിയുഴിയുന്നതു കണ്ടു ലളിത ചോദിച്ചു...

എന്താ ഗോപു നീ എന്നെ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലേ...ഇങ്ങനെ മിഴിച്ചു നോക്കുന്നത് എന്തിനാ...

ഏയ് ഒന്നുമില്ല അമ്മായി.പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും ആരെ