Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 1 [ഋഷി]

കാർത്തുവെണീറ്റപ്പോൾ ആ ആനക്കുണ്ടികളുടെ ഇടുക്കിലോട്ടു കൈലി കേറിയിരുന്നു. ബാലൻ വെള്ളമിറക്കി. അവളു കുനിഞ്ഞു പൈപ്പിൻചോട്ടിൽ കയ്യും കാലും കഴുകിയപ്പോൾ ചന്തിക്കുടങ്ങൾ തള്ളിവിടർന്നത് അവനാർത്തിയോടെ നോക്കി.

ആ നീ പോയി അച്ചിങ്ങാപ്പയറു പറിച്ചോണ്ടു വാടാ. കാർത്തു ബാലനെ തൊടിയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു. അവനൊരു കുട്ട നിറയെ പയറുംകൊണ്ടു വന്നപ്പോഴേക്കും തിളയ്ക്കുന്ന മീൻകറിയുടെ മണം അടുക്കളയിൽ. എന്റെ ചേച്ചീ, ഇടങ്ങഴിയരീടെ ചോറു ഞാനുണ്ണും.. അവൻ ചിരിച്ചു.

വേണ്ട വേണ്ട. നീ വീട്ടീപ്പോടാ. അല്ലേല് നിന്റെ ചേട്ടത്തിയമ്മ കുശുമ്പു പറയും. കാർത്തു അവനെയൊന്നിളക്കി.

പിന്നേ... അവളെ ഞാൻ... അവന്റെയൊച്ച ഉയർന്നു. കാർത്തുവിന്റെ മുലഞെട്ടുകൾ തടിച്ചു.. എന്റെമോൻ... അവളുടെ ഉള്ളം മന്ത്രിച്ചു.

ശരീടാ.. നെനക്കവളെ നെലയ്ക്കു നിർത്തണം അത്രേയൊള്ളല്ലോ. കാർത്തു അവന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.

അവൻ തലകുലുക്കി. ശരി.. അവളവനോടു ചേർന്നു നിന്നു. അവളുടെ കൊഴുത്ത മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലുരസി. ഇനിയവള് വല്ലോം പറഞ്ഞോണ്ടു വന്നാല് നീയവളുടെ കുണ്ടിയടിച്ചു പൊള്ളിക്കണം. മനസ്സിലായോടാ... ആ കൊഴുത്ത മുലകളുയർന്നു താണു.

ബാലൻ തലകുലുക്കി. ചേച്ചീ... അമ്മ ..... അവനൊന്നു ശങ്കിച്ചു.

എടാ.. കാർത്തു ചിരിച്ചു. ആരുമില്ലാത്തപ്പോ വേണം. അവളാരോടും പറയത്തില്ല. ഇനി പറഞ്ഞാല്... നീയങ്ങു ചിരിച്ചു തള്ളിയേക്കണം. മനസ്സിലായോടാ.... ആ പിന്നെ...അവൾടെ കുണ്ടിക്ക് നിന്റെ കയ്യിന്റെ ചൂടോർമ്മവേണം...

കൊടമ്പുളിയും കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടപ്പോൾ കാർത്തുച്ചേച്ചീടെ വാക്കുകൾ അവന് തികട്ടിവന്നു. പ്രീതി.... മൂത്ത സുന്ദരിക്കോത.. ഏട്ടത്തിയമ്മ... ആ നെയ്ക്കുണ്ടിയവന്റെ കൺമുന്നിൽ കിടന്നു തുളുമ്പി. സൈക്കിളിന്റെ ഹാൻഡിൽ ബാറിൽ അവനമർത്തിപ്പിടിച്ചു. പുണ്ടച്ചിമോള്! കാർത്തുച്ചേച്ചീടെ കാര്യം പറയാനവളാര്? അവൻ വേഗത്തിൽ ചവിട്ടി.

രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞാണവനൊരു ചാൻസൊത്തുവന്നത്. അമ്മയും ചേച്ചിയും അവളുടെ കെട്ടിയവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. താഴെയടുക്കളയിൽ കമലം മാത്രം. കമലം... കമലം... പുണ്ടച്ചിമോളുടെ വിളി.

കമലം മീൻകാരൻ വന്നതുകൊണ്ട് പടിക്കലായിരുന്നു.

ബാലൻ മോളിലെ നിലയിൽ ചെന്നു. പ്രീതിയുണ്ട്. മോന്ത കടന്നലു കുത്തിയപോലെ. എവിടേടാ ആ കമലം? ശവങ്ങള്... ഏടത്തിയമ്മ പിറുപിറുത്തു.

അല്ല, എന്താണാവോ തമ്പുരാട്ടിക്കു വേണ്ടത്? ബാലൻ ഭവ്യതയോടെ ആക്കിയൊരു ചോദ്യം തൊടുത്തു.

പ്രീതിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ചോരയിരച്ചു കേറി. അവളു മുഷിഞ്ഞ അടിപ്പാവാടയും, ബ്രായും, പാന്റീസുമെടുത്ത് അവന്റെ നേർക്കെറിഞ്ഞു. താഴെക്കൊണ്ടിടടാ അലക്കാൻ.... ആ... നീയായാലും മതി! വടക്കൻ വീരഗാഥയിൽ ആരോമൽ ചന്തുവിനോടു പറഞ്ഞപോലെ അവൾ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു.

നിന്റെ ജട്ടി കഴുകാൻ കെട്ട്യോനോടു പോയിപ്പറയടീ.. ബാലൻ അവളുടെ മുഖത്തുനോക്കിപ്പറഞ്ഞു.

പ്രീതിയുടെ ശ്വാസം നിന്നുപോയി. എന്തുപറഞ്ഞെടാ നായേ..അവളവന്റെ കരണത്തടിക്കാനോങ്ങി.

ബാലന്റെ കയ്യുപൊങ്ങി. ലാഘവത്തോടെ അവനവളുടെ മണിക്കണ്ടത്തിൽ പിടിച്ചു.