Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 1 [ഋഷി]

വിറച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ വിയർത്ത് തുടയിൽ ഈർപ്പം തോന്നി. ദേ.. വീട്ടിലിരുന്നാ ആ കോതകളെ കാണുമ്പ കലിവരും. അവൻ കാർത്തുവിനോടു ചേർന്നിരുന്നു.

അവരവിടെയോണ്ടേല് നിനക്കെന്നാടാ കലിപ്പ്? അവളവന്റെ തലയിൽ കത്തിയുടെ പിടികൊണ്ടൊരു മേടുകൊടുത്തു.

ഓ... മേലനങ്ങാതെ നെയ്യിറങ്ങി മുറ്റിയിരിക്കുവല്ല്യോ...എനിക്കവളുമാരുടെ കുണ്ടീമാട്ടിയൊള്ള വരവു കാണുന്നതേ ചതുർത്ഥിയാ ചേച്ചീ.. അമ്മേ സഹായിക്കത്തുമില്ല. കുണ്ടിക്കു രണ്ടു കൊടുക്കാൻ കൈ തരിച്ചുവരും. കെട്ടിയവനന്മാർക്കു ചൊണയില്ല. അല്ലാതെന്നാ? ദേഷ്യം വന്നപ്പോളവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടയിലിറുകി.

ആ നോവിക്കാതെടാ ചെക്കാ.. വളർന്നു തെങ്ങുപോലായി. കൊച്ചുപിള്ളാരെപ്പോലെയാ..അവളവനെ ശാസിച്ചു.

ഓ.. അറിഞ്ഞില്ല ചേച്ചീ.. അവനാ കൊഴുത്ത അകം തുടയിൽ മെല്ലെ തഴുകി. കാർത്തിക്കു പൂറു നനഞ്ഞു തൊടങ്ങി.. മതി മതി... അവളു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ കയ്യെടുത്തു. പിന്നെയവളുടെ കക്ഷത്തിൽ മൂക്കുചേർത്തു ചാഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ കക്ഷങ്ങൾ നനഞ്ഞുകുതിർന്നിരുന്നു.

എന്നാ പുഴുക്കമാ ചേച്ചീ. കക്ഷോമൊക്കെയങ്ങു നനഞ്ഞല്ലോ.. അവൻ പറഞ്ഞു. ഇവിടൊക്കെ വടിക്കത്തില്ല്യോ? അവൻ സരളചിത്തനായി ചോദിച്ചു.

എടാ നീ അതൊന്നുമറിയണ്ട. കാർത്തു അവന്റെ തലയ്ക്കു പിന്നേം മേടി. ആ നാണിത്തള്ളേടെ വീട്ടീപ്പോയി ഇങ്ങു വരാൻ പറ.. ആ പിന്നെ ചേച്ചിയെ അടുക്കളേല് സഹായിക്കാത്തതാ നിന്റെ വീട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളോടുള്ള കലിപ്പ്? കാർത്തു വിഷയം മാറ്റി.

അതുമാത്രമല്ല ചേച്ചീ. അവളുമാരുടെ താളത്തിനു ഞാൻ തുള്ളണം. എവടാ? വല്ലോം നടക്കുമോ? ഞാനെപ്പഴും എന്റെ കാർത്തുച്ചേച്ചീടെ വാലീത്തൂങ്ങിയാണെന്ന്! എനിക്കതു കേട്ടപ്പോഴങ്ങു ചൊറിഞ്ഞുവന്നു. പിന്നമ്മയൊള്ളതോണ്ടാ മിണ്ടാതിരുന്നേ.

ഓഹോ... അവളുമാരങ്ങനെ പറഞ്ഞോ? കാർത്തുവിനു ദേഷ്യം വന്നു. ബാലനവളുടേതാണ്. ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ... അവൾക്കു സഹിക്കില്ല.

നീയീ മീനെടുത്ത് വെയ്ക്ക്. അവൾ വെട്ടിക്കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ മീനിട്ട ചട്ടി നീട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.