Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 2 [ഋഷി]

പൂറിൽ അവന്റെ മുഖം അമർന്നു. അവളുടെ കൈ അവന്റെ കൈലിയുടെ കരപൊക്കി ജട്ടിപൊതിഞ്ഞ കുണ്ടിയിലേക്കരിച്ചു കയറി. സത്യം പറയടാ കുട്ടാ... അവൾ ചന്തിക്കു നോവിക്കാതെ നുള്ളിയപ്പോൾ ബാലൻ പിന്നെയും പുളഞ്ഞു. കാർത്തുവിന്റെ കക്ഷത്തിനേക്കാൾ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന മണം ആ ചൂടുള്ള തുടയിടുക്കിൽ നിന്നും അവിടെയമർന്ന അവന്റെ മൂക്കിലേക്കൊഴുകി, സിരകളിൽ പടർന്നു. അവനാഞ്ഞു ശ്വസിച്ചു.

അവൾ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു. തടിച്ച തുടകളകറ്റിയിട്ട്, അരക്കെട്ടുയർത്തി കൈലിക്കുള്ളിൽ പൊന്തിവിടർന്ന പൂറവന്റെ മുഖത്തേക്കമർത്തി. പിളർന്ന പൂറിൽ നിന്നുമൊലിച്ച കൊഴുത്തവെള്ളത്തിൽ കൈലിയൊട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ തടിച്ച പൂറിന്റെ പിളർന്ന പാതികൾ തെളിഞ്ഞു. ബാലന് സ്വർഗം കിട്ടിയപോലെ തോന്നി. അവൻ ചുണ്ടുകളമർത്തി ഒന്നു വലിച്ചു.

കാർത്തു അവന്റെ മുടിക്കു പിടിച്ച് മുഖം തുടയിടുക്കിൽ നിന്നും പൊക്കിമാറ്റി താഴെ തുടകളിലമർത്തി.

ആ... അതു മതി. നീ വേറൊന്നും കണ്ടില്ലല്ലോടാ.. ഇല്ല ചേച്ചീ. അവൻ പറഞ്ഞു.

ആ...ചേച്ചീ... അവൻ ചിണുങ്ങി. ജട്ടി താഴ്ത്തിയിട്ട് അവന്റെ ചന്തിക്കവൾ അമർത്തി നുള്ളി. തൊലിയിൽ നഖം അമർന്നപ്പോൾ അവൻ പിടഞ്ഞു... അനങ്ങാതെ കെടക്കടാ അവിടെ. അവൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. പറയുന്നതങ്ങോട്ടനുസരിച്ചാ മതി. ഈ കാർത്തുച്ചേച്ചീനെ നെനക്കറിയാലോ.

ഒരിക്കൽ പരീക്ഷയിൽ തോറ്റ് വന്നപ്പോൾ അവനെ ചുമരിൽ നോക്കി നിർത്തിയിട്ട് പിറകിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നിക്കറു പൊക്കി രണ്ടു കുണ്ടികളിലും അമർത്തിപ്പിച്ചി, അവൻ വാവിട്ടു കരയുന്നതുവരെ നോവിച്ച കാർത്തുച്ചേച്ചിയെ അവനെന്നും കുറച്ചു പേടിയായിരുന്നു. വളർച്ചയുടെ വഴികളിൽ കാർത്തുവായിരുന്നു അവന്റെയച്ഛനുമമ്മയും. വേണ്ടിവന്നാൽ അടിച്ചവന്റെ കുണ്ടീലെ തോലെടുക്കാനും, പരീക്ഷയിലും, സ്പോർട്സിലും നല്ല പ്രകടനം കാഴ്ചവെച്ചാൽ കെട്ടിപ്പിച്ചുമ്മ കൊടുക്കാനും കാർത്തുവുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുനിമിഷം! അവനാ പഴയ ബാലനായി.

അത്... ഞാൻ കണ്ടു ചേച്ചീ... അവൻ ചുവന്ന മുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു.