Chapter Title : കാർത്തുച്ചേച്ചി 4 [ഋഷി]

കൈമളുവക്കീലിന്റെ വിശാലമായ തെങ്ങിൻതോപ്പിലെ കുടികിടപ്പുകാരനായിരുന്നു കമലത്തിന്റെ തന്തപ്പടി. പുള്ളിക്കാരൻ വടിയായപ്പോൾ വക്കീലുതന്നെ താമസിക്കുന്ന പൊരേം അഞ്ചുസെന്റും കൂടി അവളുടെ അമ്മേടെ പേർക്കെഴുതിക്കൊടുത്തു.

അമ്മോ... കൊച്ചുപെരേടെ മുന്നീച്ചെന്ന് ബാലൻ വിളിച്ചു. അവടമ്മ ഇറങ്ങിവന്നു. ആ മോനാന്നോ. വന്നത് നന്നായി. ഞാനിച്ചിരെ വെളീലോട്ടു പോവാൻ നിക്കാരുന്നു. അവളു പൊറകില് തൊടിയിലൊണ്ട്. മോനുള്ളതോണ്ടു ഞാനെറങ്ങുവാന്നേ..ഉണ്ണാൻ നേരത്തു വരുമെന്നു പറഞ്ഞേക്കണേ.

ശരിയമ്മേ. അവൻ കാശവരെ ഏൽപ്പിച്ചു. വീട്ടീന്നമ്മ തന്നുവിട്ടതാ.

വല്ല്യ ഒപകാരം മോനേ. കെഴവിയിറങ്ങി. അവൻ കേറി വരാന്തയിലിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് കത്തിയത്. അമ്മയില്ല! കമലേച്ചി മാത്രം. എന്താണ് തൊടിയില്? കൈലീം മാടിക്കുത്തി അവൻ വീടു ചുറ്റി പൊറകിലേക്ക് വെച്ചുപിടിച്ചു.

പിന്നിൽ നിറയെ വാഴക്കൂട്ടം, അതിന്റെയും പൊറകില് വേലീടെ അതിരിൽ കക്കൂസ് ഓലവെച്ചു മറയും, മേൽക്കൂരയും. ഇതെവിടെ? അവനൊന്നു വട്ടം കറങ്ങി. മാഞ്ഞുപോയോ? അതോ കെഴവിക്ക് വട്ടായോ?

കമലേച്ചീ... പൂഹോയ്..ശെടാ ഇദെബടെ? അവനൊന്നു കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞപ്പോ ദേ അവളൊണ്ട് പൊറകിൽ നിക്കണു.

അവൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. അതുകണ്ടവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഊം.. എന്തുപറ്റി?

അല്ല, ചേച്ചിയെവടാരുന്നു? ഓ വീട്ടിലൊണ്ടാരുന്നല്ലേ... എന്നിട്ടമ്മ പറഞ്ഞത്..അവനൊന്നു ശങ്കിച്ചു.

ഇല്ലെന്റെ കുഞ്ഞേ... തൊടീലൊണ്ടാരുന്ന്. അമ്മയെവിടെ?

എന്നെക്കണ്ടപ്പോ അമ്മ വെളീലോട്ടിറങ്ങി. കാശു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

ആ... അതു മതി. ഇനി പുള്ളിക്കാരി ചേച്ചിക്കും പിള്ളാർക്കും എന്തേലുമൊക്കെ മേടിച്ചു കൂട്ടി മൊത്തം കാശും പൊടിപൊടിക്കും. കമലം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കാലു കഴുകാൻ കിണറ്റിൻ കരയിലേക്ക് പോയി.

അവളുടെ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി ബാലനൊന്നു ചിരിച്ചു. ഓ അതു ശരി. ചുമ്മാതല്ല കാണാഞ്ഞത്. കമലേച്ചി തൂറാമ്പോയതാ അല്ല്യോ?

ശ്ശെ, അതെങ്ങനെ കുഞ്ഞ്....അവൾ നാണിച്ച് അവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

കണ്ടില്ല്യോ കൈലി ദേ നനഞ്ഞു